56 J. G. Agardh. 



typuni potius Elachistese aut Myrionematis quam Ectocarpi aut Sphacelari» ägnoscere putavi. 

 Ab Elachistea verb differt Herponema filis periphericis omnibus conformibus ,• hoc charactere 

 ad Myrionema potius Genus accedere putares. Trichosporangia me non vidisse, doleo. Prseter 

 formas hoc loco Generi adnumeratas forsan plures species, ab auctoribus ad Ectocarpum re- 

 latas, eidem pertinere suspicärer. Hodie sequentes species distinguere licet. 



1. Herpon. pulvinatum (Harv. mscr.) frondibus minutis globosis subagglomeratis, filis peri- 

 phericis a pulvinare hypothallino vix dignoscendo plurimis radiantibus rigidiusculis, ste- 

 rilibus subsimplicibus, fertilibus in ramulis brevibus lateralibus, ssepe longa serie secun- 

 datis, sporangia singula obovata, pedicello brevi suffulta gerentibus. Ectocarpus pulvi- 

 natus Harv. mscr. 



Hab. in Carpophyllo maschalocarpo parasitica, ad öras Novse Zelandise. 

 Frondes in exsiccatis speciminibus nigresceiitibus Carpophylli globulos minutissimos gri- 

 seos, (in receptaculis inchoantibus) agglomeratös referunt, denium margines quasi crista elon- 

 gata cingunt. Adposita aqua, fila rigidiuscula distenduntur facilius, et globuli filis radiantibus 

 circumcirca rigentes adparent. Dissecto globulo stråt um proprium hypothallinum vix licet 

 dignoscere. Ubi Carpophyllo adnata est plantula parasitica, stratum periphericum plantse 

 malrieis abruptius desinit, quasi vitiatum prole nova. Fila peripherica Herponematis hoc 

 raodo inffa superficiem inchoantia, intima parte densissime juxtaposita, superne spatio recepto 

 liberiore invicem secedentia, quoquoversum radiantia, strictiuscula in medio globulo, recurvata 

 et adscendentia ubi sunt peripherise proxima; plurima fila vidi fertilia, ramulis brevissimis 

 ssepe longa serie secundatis, nunc uno vel altero alterum latus occupante, ssepe ad geniculum 

 quodque secundum egredientibus, erecto-adpressis, supra pedicellum 1 — 2 articulis brevibus 

 constitutum in sporangium pyriforme aut obovatum intumescentibus. In filis primariis arti- 

 culi terminales quoque paulisper incrassati endochroma subsphacelatum fovent. Articuli in- 

 feriores vix conspicue sunt superioribus tenuiores-, omnes diametro vix sesquilongiores. 



Sub nomine Ectocarpi pulvinati hane formam olim mihi misit Harvey; eandem vero nec 

 inter Algas Nova? Zelandise (in Journ. of Bolån.), nec in Flora Nörce Zelandiee ab ipso 

 descriptam video. Cum quibusdam speciebus minutis, ab Auctoribus ad Ectocarpum relatis, 

 speciem affinitate junctam forsan accuratius comparandam credidit. Hodie eandem describere 

 placuit, utpote h»e magis quam alire species affines ad typuni Chordariearum, qualem hunc 

 in Elachista et Myrionemate evolutum habemus, accedere mihi adparuit. 



'2. II. velutinum J. Ar/, mscr. SpJiucclaria? vélutina Grev. Crypt. Fl. VI. t«b. 350. 



Elachistea vélutina Aresch. in Linn. Vol. XVI. p. 236 tab. 8 fig. 9. Harv. Ph$c. 



Brit. tab. XXVIII. B; J. Ag. Sp. p. 10. Ectocarpus velutinus Kiilz. Sp, cl Tab. 



Phycol. Vol, V. tab. 74. II. 



Fila erectiuscula a filis decumbentibus. supra corticem Fuci repentibus, proveniunt; de- 

 cumbentia fila sunt fere erectorum crassitie, at articulis paulo brevioribus srepe instructa. 

 Ab articulis singulis plerumque fila erectiuscula singula emergunt. Fila erectiuscula nunc 

 simplicia, nunc ad imam basem ramulo sterili aut fructifero instructa, nunc in plures ramulos 

 quasi divisa. Fila decumbentia sensim fere stratum contiguum, deinuni in media parte fron- 

 dis centrifuge expansa? incrassåtum, quasi stratum proprium hypothallinum formantia. Ex 

 icone Harveyana (1. c. fig. ?>) videretur, velut verbis quoque dicitur, fila radiantia superficiem 

 Fuci perrumpere. "Stratum hypothallinum obscurum" dixit Areschoug. 



3. H. maculans J. Ag. visir. Elachista maculceformis J. Ag. Alg. Nov. Zrt. p. 4. 

 In Imiio chondrophyllo ad Novam Zelandiam. 



