GG J. G. Agardh. 



dere videtur; hsec cellula in suprema parte fili generantis est rotundata aut mox 

 paulisper obovata; paulo iufra cellula obovata in articulos 2 — 3 subdivisa adparet; 

 dein articulos supremos longitudinaliter divisos videre eredidi, et ramuli oriuntur 

 fasciculi gemini; demum magis dilatato articulö basali (et hoc subdiviso) fasciculus 

 simplex in duos abit, quod in nio fasciculos generante quoque ita indicatum 

 puta vi, ut iion a media prominentia unicum fasciculum, sed geminos, unum su- 

 periorem, alteram inferiorem, ex eodem articulö provenientes observavi. Divisse 

 partes initio membrana aut gelatina comnmni cohibentur; mox vero separantur, 

 singulis sua gelatina, sensim in membranam conversa, cinctis. In lus partibus 

 novellis pilos tenuissimos, ex articulis supremis fascieulorum procedentes, pra?- 

 cipue in ipso apice frondis observata? numerosos, vidi. 



b. planta juvenilis. Qualis ramificatio (et habitus) in planta infantili jam 

 indicatur, talis et in fronde magis evoluta, normalitcr increscente, ssepius quo- 

 que observatur. In planta pedali — sesquipedali, at adliuc juniore, ut ex tenui- 

 tate frondis et colore virescente-olivaceo, nec non substantia magis gelatinosa 

 concludere lieeat, frondem tubulosam vidi, filis deorsum crescentibus ndlmc pa- 

 rum evolutis, nee itaque vacuum internum implentibus. Fila peripherica magis 

 evoluta quam in planta infantili at adliuc breviora; cellula terminalis eximie 

 dilatata, forsan ad divisionem ulteriorem prona, velut sporangia nondum evoluta 

 adhuc juvenilem sta tum mibi indicare videntur. 



c. planta adulta. In planta adulta et bene tructifera, qualem diutius bene 

 cognitam habuerunt, frondem esse solidam, inter omnes constat. At animad- 

 vertere placet eellulas interiores non esse invieem omnino similes. Sectione trans- 

 vorsali probe examinata dignoscere licet zonam exteriorém, in quä cellulse inte- 

 riores sunt majores, et cxforiores minores, omnes in orbes plus minus regulares 

 dispositre; et zonam interiorem, in qua cellula' demum stipatissima? et magis 

 inordinatse concluduntur. Inter eellulas majoros zonse oxterioris multo minores, 

 circumcirca positas, in multis quoque facilius dignoscere licet. Jam ex analysi a 

 Kiitzing data (Tab. Phyc. Vol. VIII. tal). 11) eonspicuum tit, angustiores eel- 

 lulas zonse exterioris a filis deorsum crescentibus, interstitia inter eellulas majo- 

 ros initio sequentibus, oriri; luec vero fila demum zonam interiorem, qua 1 vacuo 

 interno in planta juvenili respondeat, ingrediuntur. spatioque recepto magis libero 

 contrahuntur et dilatantur magis irregulariter, dilatata' partes subdividuntur, sub 

 decursu cseterum spatia petentes liberiora. Novis lilis eontinuo a. superioro fron- 

 dis parte inferiorem attingentibus, patel linne regionem demum fieri eellulis his 

 varie formalis stipatissimam. In sectione transversali plantse adultioris quoque 



