70 



J. G-. Agardh. 



raraique singuli quasi margihe latiusculo fuscescente cinguntur. Hac congruente 

 habituali nota, et structura utriusque plantae revera simillima deceptus, status 

 coiisimiles Dictyosiphonis et Chordarise ad unam eandemque speciem in Spec. 

 Alg. I. p. 67 retuli; quod, utraque planta iterum iterumque examinata, hodie 

 rejicienduni ccnsco. Quantumcumque habitus quadam similitudine et structura 

 frondis qusedam forma 1 utriusque planta 1 invieem adproximantur, alii earundem 

 status certe longius differunt, fructibus prsécipue hand parum diversis. In Dic- 

 tyosiphone frondes, ni fällor, sempcr tubulosee manent, paucioribus cellularum se- 

 riebus vacuum internum cingentibus; ipsa> celluhe interiores quoque parietibus 

 tenuioribus — in exsiccata pleruinque collapsis aut flexuosis — constant. Co- 

 loré quoque, magis obscuro in Chordäria, plerumquc jam dignoseantur. 



( '»mstat pra?terea Areschougium, diversis temporibus et loeis (Phycece Skan- 

 dinav. 1850 p. 154. sequ. Tab. V — VIII. Alg. Scand. Exs. p/lur. spec. Bot. 

 Notiser 1873 n:o 6. Obs. Phycol. III. 1875), ad has plantas cognoscendas et 

 observationibus eximiis et spcciminibus distributis plurima contulisse. Ad obser- 

 vationes nibil fere addere potuerim. De iis vero, quee ex ol)servationibus dedu- 

 cuntur, non in omnibus me congruere posse, doleo. Quod enim primum attinet 

 Diet. Hippuroidem, hane speciem Chordäria) puto, argumentotione supra allata 

 innitens. Gum Areschougio Phla?osporam genus sui juris puto, a Dictyosiphone 

 structura frondis sat diversum ; me tamen strueturam strati interioris Phlseosporse 

 paulisper alio modo interpretasse, confiteor. Coilonema, quod primum Genus 

 sui juris, dem sub-Genus Dictyosiphonis constituit Aresehoug, potius Genus pro- 

 prium considerarem, suadente structura frondis, Mesogloiam aut Leathesiam quo- 

 dammodo referente; cellulas niinirum interiores videre credidi non (plus minus) 

 contiguas et longitudinaliter subparallelas ut in Dictyosiphone, sed invieem di- 

 stantes hinc angustas, illinc dilatatas, bi-trilobas, lobis cum aliis cellulis confor- 

 mibus directione radii et tangentis a?que anastomosantibus. Hinc cellulas peri- 

 phericas aliquando quoque ab invieem paulisper distantes videre credidi. Fruc- 

 tificationis norma Dietyosiphoni proximum esse Genus, . facilius patet. 



** Fronde adultiore teretiuscula, plus minus evidenter tubulosa: 

 2. Chord. Capensis (K/it.;. Sp. Alg. p. 548) fronde juvenili et adultiore tere- 

 tiuscula tubulosa, lateraliter dense ramosa tiagelliformi, ramis fruetiferis 

 elongatis simpliciusculis aut parce ramosis, filis periphericis sporangia cir- 

 cumdantibus ad imam basem parce articulatis. ( 'hörda capensis K/it;. 1. c. 

 Chordäria capensis K/it.:. Tab. Vh/jc. Vol. VIII. tab. 11. II. 

 Hab. ad Cap. b. Spei. 



