98 



J. G. Agardh. 



Hane speciem jamdudum a Harvey icono illustratam, tantura a Liebmann 

 ad Vera Cruz leetam habeo; allata speeies Kiitzingiana ex eodom fonte provenit, 

 novo autem nomine insignita. Lamouroux de sua specie dixit frondera dichoto- 

 mam esse apicibus bifidis fusco-atris instruetam, quo charactere apiculos terrai- 

 nales, qui in nostra sunt admodum conspicui, exsiccatione nigrescentes indicare 

 voluisse suspicatus sum. Kiitzing sub nomine D. Bartayresiana? diversissimam 

 speciem exhibuit (l. c. tab. 16), qua? mihi nullo modo in characterem, a Lamou- 

 roux datum, quadrare videtur. 



Fröns planta? sterilis est membranacea, consistentia et adspeetu fere B. di- 

 ch'otomee, at segmenta apicibus acutissimis divaricatis terminantur, et sa?pe cuspi- 

 des consimiles a paginibus prolificant. Ex exsiccata concludere vellem frondera 

 recentem fuisse marginibus leviter involutis canaliculatam, canaliculi marginibus 

 in cuspides excurrentibus, quod tamen pro certo asserere non audeo. Cellulas 

 fruetiferas bene evolutas non vidi, sed totam frondera coopcrtam organis, qme 

 olim vesicas nominarunt Algologi Anglia? ; et ex positione harum assumere posse 

 credidi totam paginam före fruetiferam. 



12. Dict. dentata Lamour.; J. Ag. S}). p. 96. Kiltz. Tab. Phyc. Vol. IX. 

 tab. 35. D. Mertensii Suhr mscr. (sec. specimen) vix differt dentibus pau- 

 lisper brevioribus. 



Hane cum D. Bartayresiana proxime congruere putarem, licet una sit exi- 

 mie r dichotoma, altera pinnatifida. Etiam in D. dentata segmenta superne quasi 

 leviter marginibus involuta videre credidi. In utraque specie apices segmento- 

 rum acuminati admodum characteristici ; bis dentibus acutis ca?terum struetura 

 ab apicibus obtusis aliarum specierum vix abludentibus. In pagina D. dentatre 

 quoque adparent apiculi brevissimi, at in D. dentata magis obtusi quam in D. 

 Bartayresiana, ut hoc in Tab. 35 rite exposuit Kiitzing. Specimina fruetifera 

 non vidi. 



13. Dict. Brongniartii J. Ag. I c. Kiltz. Tab. Phyc. Vol IX. tab. 35. 

 Dum in D. dentata segmentorum apices sunt in apiculos subulatos, nunc 



longiores, nunc breviores, excurrentes, in D. Brongniartii sunt apices obtusissimi 

 et plerumque emarginati. Hac suadente nota Ulram Mertensii Mart. Icon. 

 crypt. tab. 1. ad D. Brongniartii retuli; Icon. Kiitzingiana D. Mertensii (I. c. 

 tab. 36) quoque ad eandem pertinere forsan assumere licet. Qure autem ex Bra- 

 silia, a Suhr ni fällor distributa specimina, D. Mertensii nomine inscripta vidi, 

 ad D. dentata ra pcrtinent. Utrum 7). subdentata Kiltz. Tab. Phyc. IX. tab. 33. 



