100 J. G. Agardh. 



rum est consistentia firmior, apicibus quidem attenuatis in cellulära terminalem, 

 hoc vero potius modo D. fasciolsB, quam D. Bartayresianse. In nostra insuger, 

 licet planta minor, adest stupa conspicua in frondem infimam adscendens, quod 

 in speciebus D. Bartayresianre affinibus vix exspectarem, Animadvertendum 

 prseterea nomine D. Bartayresianse plures formas admödum diversas venditari. 

 Qusenam ex bis Sondero fuit illa I). Bartayresiana, cum qua D. Sandvicensem 

 compararet, baud liquet. Nostram D. Sandvicensem inter D. crenulatam et D. 

 spinulosam intermediam crederem, ab utraque defectu crenularum et spinularum 

 diversam; margines in nostra obsoletissime tantum insequales, rarius phyllis pro- 

 lificantibus elliptico oblongis obsitse. Specimina speciei parum insignis tantum 

 sterilia vidi, de quibus mentionem haud fecissem, si non antea descriptäm spe- 

 ciem siccis omnino pedibus transire noluerim. 



16. D. spinulosa Ilarr. et J. Ag. Sp. p. 97. Kilt.:. Tab. Phyc. TX. tab. 26. 

 Fructifera specimina non vidi, quare do affinitate planta; nullum certum 



judicium habere licet. Substantia planta 3 et stupa magis quam in plurimis evo- 

 luta affinitatem cum D. Bronguiartii et D. dentata, cum quibus convenit dispo- 

 sitione "fere pinnata segmentorum, vix indicant. Potius cum D. crénulata affini- 

 tatem proximam suspicarer. Spinulse et a marginibus et a pagina proveniente§, 

 sunt acuminatse, et ejusdem structura3 quam in aliis speciebus, serraturis . aut 

 dentibus instruetis, offendimus. 



6. Tripus D. pardalis: cellulis fertilibus (singulis emergentibus) sparsis, 

 demum novorwm evölutione plurimis, aream fertilem subconfluentem, in superiore 

 parte frondis angustiorem, inferne totum discum, excepta linea niarginali angusta 

 occupantem formantibus. Frondes crassiuscula subcarnosce dichotomce, aut seg- 

 mentis exterioribus brevioribus in rachide subpinnatim dispositis subramosce. 



17. I). pardalis (Kiitz. Tab. Phyc. Vol. IX. tab. 39). 



Species in calidiore oceano atlantico proveniens, racbidibus inter segmenta 

 lateralia flexuosis, axillis patentibus rotundatis, segmentisque inferioribus latius- 

 culis, superioribus augustis, insignis. In nostris nullam stupam vidi. Segmenta 

 crasshiseula, struetura normali Dictyotre. Celluke fertiles magnee prominulse et 

 sparsse, demum plurimse in superioribus segmentis lineam mediam angustiorem, 

 in inferioribus totum discum, linea angustiori niarginali excepta, occupantes. 



IS. I), pinnatifida: Kiitz. Tab. Phyc. Vol. IX. tab. 39. 



Nullum specimen liujus ex oceano atlantico vidi. Ex pacifico calidiore plan- 

 lani habeo in iconem Kiitzingianam sat bene convenientem, at sterilem et ila 



