124 J. G. Agardh. 



in fronde a pagina observata. Si sectione longitudinali observatur segmentum 

 frondis, adpareat cellulis interioribus singulis corticales duas, iraino quatuor quan- 

 doquidem esse antepositas (Z. flava). Quum autem divisiones ita facta? sensim 

 sensimque perficiantur, patet characterem structura? non omni vita? stadio esse 

 seque conspicuum *) Hinc in Tabulis Kiitzingii, in quibus extimee et magis 

 juveniles partes a facie ssepe depinguntur (forsan ut organa, gönidia adpellata 

 fierent conspicua) characteres structurse haud bene redduntur. Nec a sectionibus, 

 ibidem datis, bene semper adpareat geminas cellulas corticales singulis interiori- 

 bus esse antepositas. 



Cellula? corticales, sectione transversali observata 1 , sgepius fere quadraticae 

 adparent, nunc vero in frondium adultiorum parte inferiore mihi adparuerunt 

 verticaliter prolongatse. Si quoque per plures series superpositse revera obveni- 

 ant, ut hoc aliquando videre credidi, decidere non audeam. 



In flabellis frondium sunt series longitudinales cellularum, quse ad ipsum 

 verticem excurrunt, erectiusculpe et invicem parallelse; qua 1 vero utroque latere 

 in flabello sunt laterales, quo magis a vertice sunt remotse, fiunt magis magisque 

 arcuatim versus latera deflexse, et cellula? terminales in bis quoque sensim sen- 

 simque naturam mutant. Nimirum contentus, qui in cellulis terminalibus Ha- 

 belli medii est opacus (marginem sphacelatum flabello tribuens), fit quasi dilutior 

 in cellulis terminalibus serierum lateralium, et cum eo cellularum adultiorum 

 magis convenit. Una cum hac mutatione ipsius contentus quoque directionein 

 mutant; fiunt nimirum primum extrorsum leviter globoso-inflata?, dein directione 

 tången tis prolongantur, quasi marginem proprium frondi tribuentes. A margine 

 ita cicatricato specierum, qua> longitudine magis increscunt, aliquando separantur 

 laciniffi laterales (cfr. Harv. Plujc. austr. tab. 49 et 195), sa>pe in acumen pro- 

 ducta?, qua? ipsse circumcirca cellulis marginantibus fiunt demum cicatricatse. Ita 

 in Zonaria microphylla flabella terminalia, qua' sa?pe parum dilatata sunt, a 

 laciniis lateralibus adspectu sat conspicue differunt (cfr Kiitz. Tab. Phyc. Vol. 

 IX. tab. 69. III. fig. b). 



') Aniinadvertere lubet structurarn frondis etiam alio respectu cum setate mutatam fieri. 

 In Zon. variegata — ni fällor prsecipue in frondibus adiiltioribus — fröns est ssepe lineis 

 obscurioribus et dilutioribus longitudinaliter striata. Strias obscuriores provenire ab endo- 

 chromate in cellulis interioribus adhuc pérmanente equidem putarem. Obvenit niinirum non 

 raro, si sectione transversali observatur segment uni frondis in hac specie, ut cellulse intima 1 , 

 quse sunt cellularum aboriginum quasi residuse, endochroma coloratum adhuc foveant. For- 

 san credere licet hoc prsecipue fieri in frondibus, qua; aut a margine nova flabella emittere 

 tendunt, aut fructuum soros uberius proferant. 



