4 J. G. Agardh. 



viderentur. Ipsa organa propagationis Ulvacearura cum iis aliarum zoosper- 

 mearum quam proxime eonvenire, observationibus in Enteromorpha clathrata 

 institutis, jamdudum enuntiare ausus sum (Ag. om Sporidiernes rörelse hos 

 de gröna Algerne in Vet. Akad. Hand/. 1836 p. 27; Propagat. des Algues in 

 Annal. Se. Natur. Oct. 1836 p. 7 pl. 12, Hg. 6 — 8). Aliorum observationibus 

 postea hoc con firma tum fuit. Qua? vario respectu de organis fruetificationis 

 aliter explicaniur, ha?c, de diversis Generibus infra loquens, uberius exponere 

 conatus sum. 



Si vero normaliter sporidiis propagantur Ulvacese, dijudicandum restat an 

 alio quoque modo novis generationibus consultum fuerit. De Ulvaceis fere 

 omnibus, quas in suis operibus descripserunt Lyngbye et Greville, qui ante 

 alios de duratione frondium observationes attulerunt, indicatum video has 

 plantas esse annuas, aut expressis verbis dicitur eas tantum sub sestate et 

 auctum.no obvenire. Ipse quoque palos et saxa sinuum tranqnillorum, qua? sub 

 »state uberrima scatent Ulvacearum prole, sub hieme denudatos vidi. Quod si 

 ita sit, merito quidem inquirendum videtur, quomodo hieme peracta oriantur 

 frondes nova?, utrum revera perdurarent ipsa sporidia, licet nulla aut tantum 

 membrana tenuissima munita, an assumere opporteret pra?ter sporidia, qua? sub 

 sestate fungerentur, alia quoque existere organa propagationis perd uran tia, a 

 quibus, hieme peracta, primum nata individua originem ducerent, ut hoc in aliis 

 quibusdam plantis inferioribus obtinere, observationibus factis probatum fuerit. 

 Ex iis, qua? ipse observavi, nonnulla, qua? ad hane rem illustrandam conferant, 

 afferre placet. 



l:o. Ut infra monui, sunt haud pauese Ulvacearum species, in quibus est 

 pars inferior, aut area qua?dam basalis — substantia firmiore, colore intensius 

 virente, et struetura sibi propria saspius dignoscenda — quam, superiore parte 

 frondis post iteratas sporidiorum eruptiones sensim sensimque consumta, per 

 hiemem locis faventibus persistentem observavi; primo vere novam frondem ab 

 hac excrescere, haud segre assumerem. 



2:o. Sunt alia3 Ulvse et Enteromorpha? nonnulla 1 , diu cognita?, in quibus 

 frondes plus minus bullatim produeta?, vario modo vage, ne dicam deformata? 

 expanduntur. Ejusmodi sunt Enteromorpha intestinalis var. maxima, Phyco- 

 seris Cornucopim Kiitz, TJlva mesenteriformis Roth, aliseque. Has formas con- 

 stituere species sui juris forsan dubitäre licet; de Ent. intestinali maxima 

 omnes assumserunt eam tantum esse formara speciei vulgatissima?. Consimilem 

 formam, in fossis ad Nordhausen lectun, statum hyemalem Ent intestinalis 



