Till Algernes Systematik. 7 



crispa, Monoströmata (plura), Entermorpha percursa et affin.), nunc filis ra- 

 dicalibus adventitiis instructam, quasi defcctui radicis hoc modo mederetur. In 

 longe plurimis adparatus radicalis admodum compositus adost. Cellula- enim 

 inferiores stipitis, saepe secus longitudinem (stipitis) prolongatse, ab inferiore 

 angulo filum emittunt hypha?forme, quod versus callum radicalem descendit. 

 His filis descendentibus stratum quasi propriuin denmm oritur, quod in distro- 

 maticis inter membranas utriusque pagina? (in Ulm), aut inträ tubum frondia 

 tubulosse (in Enteromorpha) situm permanet; in monostromaticis vero inträ 

 cuticulam, extra cellulas proprias quasi externuin observatur, nunc rantuin 

 unam paginam (Monostromaiis sp.), nunc utramque ( Porphyrce sp.) obducens. 

 In nonnullis (Prasiola? sp. plurimis) hoc omnino deficere videtur; in aliis Ul- 

 vaceis fit admodum evolutum, quin immo in specie Letters ted t i a), inf ra descripta. 

 quoque caules seu petiolos laminarum strå to proprio implet. Aliquando apices 

 supremos filorum hyphseformium obovato-inflatos, quasi in stratum cellularum- 

 proprium coalecentes observare credidi (cfrs. descriptiones infra, sub diversis 

 Generib. datas, et icones pulcherrimas in Timret. & Bornei. Etud. phycol. tdb. 

 2 & 31) prseterea quoque quod de filis hyphseformibus Floridearum in Morphol. 

 Florid. p. 27, 128, aliisque) dixi. 



Prseter differentias forma3, quibus Genera sui juris designari putarunt, alire 

 sunt in substantia, colore et decompositione frondis, qua? in diversis Speciebus 

 ejusdem quoque Generis non parum variant. Sunt Species in quibus fröns, 

 sive cylindracea et tubulosa, sive expanso-plana, simpliciuscula manet et, area 

 quadam basali utplurimum excepta, tota cellulis invicem consimilibus, iisdem- 

 que functionibus pra?ditis contexta adpareat; sunt aliaa in quibus frondes laciniis 

 aut ramis plurimis fiunt decomposita 1 , structura tamen et cellularum functioni- 

 bus in diversis partibus ut plurimum congruentibus; sunt denique nonnulla? (sp. 

 Lctterstedtim), in quibus caules evolvuntur quasi proprii, structura et functionibus 

 a parte superiori diversi. Quse ita fiunt caules in Letter stedtia, in aliis stipitc 

 plus minus conspicuo, aut in apodis area quadam basali, structura propria 

 dignoscenda, repra?sentari putares. De his vero omnibus infra Genera diversa 

 seorsim dixi. 



Quoque in fronde adulta quasdam fieri setatis differentias, in dispositiono 

 et forma cellularum conspicuas, facilius observatur. Dum frondes, quse longi- 

 tudine magis increscunt, ssepe gerunt cellulas in series longitudinales ordinatas, 

 aliae, quse magis latitudine amplificantur, saepe cellulis sine ordine conspicuo 

 dispositis contexta) sunt; quod vero in aliis Speciebus aliter fieri, multa exempla 



