14 j. G. Agardh. 



II. Erythrotrichia Aresch. Phyc. Scand. p. 209 (cfr. Tab. I fig. 8 — 10). 



Quale Genus ab Areschougio propositum fuit, tale fere hodie recipiendum 

 putaiem. Structura a Bangia in eo prsecipue difFert quod fila, quse ab initio 

 sunt conspicue articulata, per omnia vitse stadia articulata permanent, nec 

 divisionibus, varia directione factis, in frondem areolatam demum abeunt. Ar- 

 ticuli primarii formantur subdivisione articuli terminalis; qui ita primarii orti 

 sunt sensim elongantur, fiunt plerumque diametro sesqui-duplo longiores, ante- 

 quam singuli novo diaphragmate transversali subdividuntur. Omnes, ni fällor, 

 eodem modo increscunt et subdividuntur continuo. Longiores et duplo breviores 

 articuli ita ssepe in eodem filo vicini conspiciantur. EDdochromata, in partes 

 2 — 4 longitudinali divisione subdivisa, adspectum fere polysiphoneum filis reddunt. 

 Deinde hsec, quasi collapsa in globum coeunt, in medio articuli spatio suspen- 

 sum. Demum contentum hujus in partes minores (sporidia) subdivisum puta- 

 rem; saltem in planta bene evoluta ssepius vidi articulos superiores evacuatos, 

 orificio ad medium articuli prominente et sat conspicuo. Ipsum egressum 

 "isporarum' 1 , a Le Jolis observatam, in Alg. Mar. de Cherb. Pl. III. icone illustravit 

 auctor. Membrana filorura, magis quam in Bangiis firma, fere sub omni stadio 

 membranacea manet; unde fila quoque paulo longioribus articulis prsedita, magis 

 Callithamnioidea adparent quam in Bangiis plerumque obtineat. 



Quoad structuram filorum Genus Confervis proximum facile videretur. 

 Revera quoque Conferveis adnumeratur ab Areschougio, Generis prirao fun- 

 datore. Dillwyn et Lyngbye, qui typicam speciem sub diversis nominibus 

 descripserunt, hane quoque Confervis proximam judicarunt. Chauvin propriis 

 insistens observationibus, primus, ni fällor, speciem Bangiis adnumeravit. 

 Harvey, auetoritate Chauvinii, Bangiis retulit, adposito tamen signo dubii. In 

 Florula Finisterrse Crouaniorum* non tantum Bangise propria?, sed etiam Con- 

 ferva ceramicola sub Genere Porphyrse militant. In Alg. Marin de Cherbourg 

 sub nomine Erythrotrichise non tantum Bangia ceramicola, sed etiam B. ciliaris 

 enumerantur. In tractatu speciali (D-ie Bangiacen des Golfes von Neapel von 

 D:r Berthold) ad Genus Erythrotichise referuntur prseter typicam speciem Are- 

 schougii tum Bangia ciliaris, tum Porphyra Boryana aliorum auetorum. Quod 

 attinet Generis nomen observare lubet Kutzingianum Goniotrichum jam 

 1843 in Phycol. General, obvenire; Erythrotrichiam, Areschougii, prima vice 

 1850 adparuisse. A Kiitzingio vero, ut jam a pluribus observatum fuit, duse 

 diversa? planta5 confusse videntur, quarum una ad Erythrotrichiam quidem per- 



