Till Algernes Systematik. 41 



paret forma hemisphajrica, et ha3 limitantur una facie plana et altera convexa; 

 ubi quaternse ])artes sirigulis fit forma hemisphserii dimidii, et ha? limitantur 

 duobus lateribus planis et tertio convexo, qualiter lioc normale in splwrospora 

 cruciatim divisa Floridearum jaindudum cognovimus. Quse au tern omnia de- 

 scribere conatus sum qualia in fronde adultiore, a facie conspecta, adpareant; 

 quum vero in plurimis speciebus endocbromata quoque verticali directione ul- 

 terius dividuntur, facilius pateat partium numer um supra descriptuin ulterius 

 multiplicatum fieri. # 



Revera si f rondis transversaliter secta? segmentum satis tenue sub diversis 

 evolutionis stadiis observatur, cellularum consrituentium diversitates detegantur 

 analogse iis, quas in planta a facie visa describere molitus sum. In fronde 

 juvenili cellulär adparent (secus longitudinem segmenti) directione tangentis 

 longiores aut a?que longse ac directione verticali inter paginas expanduntur 

 (h. e. adparent rectangulares aut quadratica? (!'. sericea Tab. II fig. 40 t, /'. 

 purpurea 1. c. fig. 61 t). Sub paulo posteriore stadio, et deinde semper, fiunt 

 directione paginas versus verticali elongata j , et quo evidentius post iteratas 

 divisiones endocbromata a facie adpareant bi-quaternatim juncta, diametro sin- 

 gulis ininori, eo longiora directione paginas versus verticali plerumque obve- 

 niant, ita ut suo diametro ssepe sint 2:plo 4:plo longiora (/. c. fig. 49 t, 51 /, 

 68 1). Endocbromata ita verticaliter elongata subdividuntur divisionibus cum 

 utraque pagina parallelis, sphaM-osporas Floridearum zonatim divisas et forma 

 et divisionis modo ita referentia; pro diversitate autem specierum lioc fit 

 modo paulisper diveiso, quod igitur boc loco paulo accuratius describere, e re 

 esse judicavi. 



In omnibus speciebus normale videtur endocbromata verticaliter elongata 

 ocius tardinsve transversali divisione in duas partes secedere, qua? vero in 

 nonnullis adproximatflp permanent, in aliis invicem separantur spatio evidentiori 

 hvalino (strato mucoso); quin immo in nonnullis partes ita divisae separantur 

 dissepimento satis conspicuo (V. umbilicalis etc). In iis speciebus, quarum 

 endocbromata verticaliter elongata in duas partes evidentius separatas secedunt, 

 frondem distromatipam dixi (Tab. II. fig. Git, 65 — 66, 68 f. 69 — 70); in aliis, 

 quarum partes endocbromatis invicem ita colnerent, ut unum corpusculum ver- 

 ticale efficere videantur, frondem monostromaticam nominavi (Tab. II fig. 44 /, 

 45, 49, 50). In speciebus tum monostromaticis, tum distromaticis postea novae 

 divisiones endochromatis cum pagina parallelse sequuntur; primum nimirum in 

 geminas, dein sa^pius, repetita harum divisione, in partes quaternas. 



Lunds Uuiv. Årsskrift. Tom. XIX. 6 



