54 J. G. Agardh. 



haec organa in Porphyra aut Bangia demonstrare, hucusque factum fuisse scio. 

 Quae si ita sint, nonne ipso defectu horum oiganorum, quae Florideis quam 

 raaxirae cbaracteristica adpareant, satis eonspicuum videretur Porphyrara et 

 Bangiam evolutions Florideis longe inferiores esse, et revera longe aliam affini- 

 tatem sibi vindicare debere *). Praeterea, si jure quodam distingueretur inter or- 

 gana sexudlia et neutra harum plantarum, nonne liquet ea organa, quae in 

 Florideis neutra essent, eadem in Porphyra fierent sexualia et foeminea, quod 

 potiiis diversitatem quam affinitatem indicare cuidam videretur. 



Quod denique attinet ipsam specierum diagnosin, concedere decet hane in 

 paucis Geueribus difficiliorem esse. Quippe quum plurimap, si non omnes, fere 

 ad easdem formas exteriores tendunt, et hse ipsae formae sub diversis evolutionis 

 stadiis in unaquaque specie multo magis mutantur quam ea> invicem differunt, 

 quibus dignitatem speciei agnoscere opportet; et idem fere quoque valeat de ipsa 

 struetuia, qua? modo supra descripto in omnibus speciebus sub diversis aetatis 

 stadiis suas subit modificationes, patet non tantum difficillimum fieri quaenam 

 sint species na tura?- dijudicare, hasque rite characteribus circumscribere, sed 

 etiam ex iutricata synonymia species auetorum suis qiuisque locis referre. 

 Dixit quoque Grunow (Novara p. 59) sibi omne filuin Ariadnamm in specie- 

 bus Porphyrae recognescendis deperditum fuisse; quin immo his commotus con- 

 cedit se invita mente acquiscere illis, a C. Agardh de Porphyra laciniata scri- 

 bente, quondam edictis: "la Nature est dans le reg ne des organismes plus poeti- 

 que que geometrique et il sera toujouvs iuutile de la soumettre a des calculs." 

 Mihi quidern ad id usque peiventum fuisse, hodie vix putarem. Inveniantur 

 vero alii characteres, quam quibus distinctiones specierum fundare hucusque 

 placuit. Princijiales ejusmodi characteres puto qui a struetuia monostromatica 

 aut distromatica frondis deducantur; sunt nimirum nonnullae species, quae semper 

 unico, aliae quae 2 cellulatum stratis inter paginas verticaliter superpqsitis de- 

 mum constitutae, mihi adparuerunt. Neque vero de hoc principali differentia 



*) Dicere fas est me aliquando vidisse cellulas quasdam sparsas, a pt-oximis et forma 

 magis rotundata et majore volumine distinctas. Ilas demum subdivisas et in numerosas 

 partes angulatas aheuntes oLservavi (Tab. II fig. 62 f it 62 i). Aliquando harum partes 

 adposito Chl. Z. Jod. colorem in coeruleum tendentem assumere, at demum quoque fuscescere 

 vidi. Cujusnam generis sint haj cellulas, mihi rarius obvise et ni fällor prsecipue inter alias 

 sine conspicuo ordinc sparsam, non liquet. An cellulas quasdam requiscentes in his agnoscere 

 opporteret; an potius quodammodo abnormes, sensimque emorieutes, demum foramiuibus darent 

 originem, quibus fröns Porphyrearum ssepe cribrosa adpareat? 



