94 J. G. Agardh. 



bus fere totum lumen ' cellula? implent et magis homogenea adparent, sensim 

 sensimque mutantur, in partes minoros granulosas secedentia (Tab. III. fig. 87 a 

 et 87 b); in parte frondis maturescentis, quse in M. lactuca in lacinias disrupta 

 obvenit, tota membrana fit demum admodum mucosa, parietibus cellulär um quoad 

 limites minus distinctis, nempe exteriore parte parietis fere in gelatinam con- 

 versa, ipsis cellulis magis rotundatis novissima membrana interiore circumscrip- 

 tis. Sectione transversali cellula? sgepius adparent directione tangentis fere 

 longiores quam sunt verticaliter elongata- {Tab. III fig. 86); et endochromata 

 fasciam mediam, directione tangentis quoque elongatam, in cellulis nondum ma- 

 turescentibus offerunt; in maturescentibus cellulis magis rotundis endochromata 

 vidi in glomerulos rotundatos, sporidiis plurimis constitutos, transmutata {Tab. 

 III. fig. 89). 



Ex iis, qua? in allatis speciebus observavi, deducere ausus sum structuram 

 sub evolutione frondis sensim transmutari; frondemque tantum sub ultimo evo- 

 lutionis stadio offer re structuram, quse in descriptionem generis, a Thuretio datam 

 quodam modo quadrat. Constant quoqne specimina, in Herbariis plerumque 

 obvia earum specierum, quas Generi typicas consideravit Thuret, laciniis adul- 

 tioribus jam disruptis frondis antea saccata>, cujus structuram primariam et 

 juvenilem observare neglexerunt. 



Sunt denique species, qua? jam in inferiore parte frondis contigua? (haud 

 in lacinias disruptse) structuram offerunt, qualem in adultiore parte aliarum 

 specierum tantum offendimus. In his nimirum jam ad imam basem frondis 

 cylindracea? sunt cellula 1 rotundata?, nec mutua pressione angulata>, inferiores 

 verticaliter elongata 1 , superiores rotundata?. Endochromata geminata-quaternata 

 inträ parietes tenues spatium minus demum occupantia. Ita in Monostr. 

 groenlandico {Tab. III fig. 80 — 83). Ad infimam basem (quam vidi) hujus 

 frondis cellula' fere in lineas transversales disponuntur (l. c. fig. 80); quasi 

 articulationis pra?euntis referrent indicia ; postea et per totam superioiem partem 

 cellula? rotundata 1 sine ordine conspicuo disposita 3 videntur. 



De aliis characteribus, quibus distarent Ulvaria? et Monostromata, equidem 

 nihil afferrendum habeo. De Ulvaria contendit Ruprecht (1. c.) huic esse soros 

 fructiferos rotundatos, supra supeificiem parum emergentes, paianematibus nullis 

 comitatos; quare Genus quodammodo transitum ab Ulvis ad Punctaiiam parare 

 dixit, tamen Ulvaceis dispositione collularum magis congruum. Hos fructiferos 

 soros equidem non vidi, nec in Ulvacea planta ejusmodi obvenire observationes 

 alise indicare videntur. Loca in frondis superficie obscuriora videre quidem 



