Till Algernes Systematik. 113 



fusca fiunt. Frondes ca>teium sa>pe pertusa^ foraminibus majoribus minoribus- 

 que; cellula marginales et qua bis foraminibus sunt proxima sa^pe rotundato- 

 prominula, sursum et deorsum versa, marginem quasi crenulatum reddere 

 tendunt. 



Si de specie rite judico, hac per totum oceanum arcticum distributa vi- 

 detur. Ipse eam ad Trondhjem legi, et si ex descriptione data conjicere liceat, 

 hac videtur qua Ulva plicata nomine prima vice in Ström Söndm. Beskrifr. 

 p. 137 jam 1766 descripta fuit. Dicitur nimirum hoc loco eam ad insulam 

 quandam aperti oceani tantum inventam fuisse; dein in Act. Hafn. Vol. X. p. 

 257 ejus dedit descriptionem et iconem (tab. g. fig. ,9), ex quibus conjicerem 

 auctorem aut Ulrariam splcndentem aut Ulv. rigidam coram habuisse, nisi in 

 supra memorata Ulv. plicata Lyngbyei propria species revera adesset. Inter 

 alia, statuit eam esse rupibus declivibus adnatam, ob fluctus vehementes a qui- 

 bus semper vexatur, superiores membranas laceratas et perforatas obvenire; ad 

 basem, qua rupibus adheret, plicatam esse; superne patagium minutum fimbria- 

 tum referre; qua 1 omnia sa t bene in Ulv. splendentem aut Ulv. rigidam qua- 

 drant, vix autem in alias Ulvse species. Lyngbye qui Ulv. plicatam ad insulas 

 Foeroenses pari inodo obvenientem observavit, de ea dixit substantiam esse mem- 

 branaceam validam rigidiusculam et exsiccata? rigidam, colorem esse saturate 

 viridem, flavo tinctum, qua sane non bene quadrant in Ulvam umbilicalem, 

 quam ex icone Flora Danica tab. 829 forsan quis intellectam fuisse suspioare- 

 tur (Revera hac icone potius fictam imaginem quam veram plantam redditam 

 fuisse facile quis crederet). Ulv. plicatam sibi ignotam fuisse concedit C. 

 Agardh. A posteris eam omnino oblitam fuisse, facile diceres. 



19. M. Blyttii (Aresch.) Wittrock p. 49. Kjellman Spetsb. Tlialloph. p. 49 

 Tab. IV. fig. 1—7. (Tab. nostr. III. fig. 93—94). 



In dissertatione (Om Nordlandens högre hafs Alger p. 42) dubitavit Cel. 

 Kleen an M. Blyttii et M. Splendens unam eandemque speciem constituerent, 

 cujus speciei quoque fusiorem dedit descriptionem. 



20. M. fuscum (Post. é Rupr.) Wittr. p. 53. Ulva sordida Aresch. Alg. 

 Scand. eocs. n:o 120. 



Species mihi nullo specimine observato cognitfP: 



Monostr. leptodermum Kjcllm. Alg. Veg. Murm. Meer. p. 52 fig. 23 — 24. 

 Monostr. lubricum Kjellm. Spetsb. Thalloph. p. 48 Tab. IV fig. 8 — 9. 



Lunds Univ. Årsskrift. Tom. XIX. 15 



