118 J. G. Agardh. 



In nonnullis harum speciebus serialis dispositio adhuc in fronde adultiore qui- 

 dem manet, forsan ipsa forma cellularum subquadratica serialem dispositionem 

 conservantc; in pluribus aliis. quarum cellula? fiunt magis rotundato-angulatse, 

 serialis dispositio demum omnino evanescit, et hoc prsecipue, ni fällor, in indi- 

 viduis, qua 1 amplitudine frondis magis augentur. 



Cellulfr, quibus fröns adulta constituitur, sunt rarius — et hoc prsecipue 

 in Clathratis — diiectione frondis elongatse; in plurimis (a facie visis) cellula? 

 fere sunt seque latse ac longse; sectione transversali frondis observatse, juveniles 

 plerumque magis quadraticse, adultiores verticaliter prolongatse, ipso lumine 

 cellula 1 in illis rotundato, in his obovato. In paucis (Ent. radiata) jam in 

 fronde juvenili cellula? videntur verticaliter elongata?, endochromatibus obovatis 

 extrorsura radiantibus. Stipites, plerumque superne tubulosi, sunt nunc firmi- 

 tate membrana? insignes, et cellulas offerunt ssepe verticaliter admodum pro- 

 longatas. In parte inferiore stipitis tubus sa?pe obturatus videtur massa sub- 

 informi substantise intercellularis (Tab. IV. jiij. 111). Cellula?, qua? hane par- 

 tem stipitis ambiunt, nunc quoque proxime superiores, introrsum ssepe cauda- 

 tim prolongata? videntur in filum inferne hyalinum; numerosa ejusmodi fila 

 secus parietem interiorem superioris stipitis decurrentia, et in inferiore sub- 

 stantiam intercellularem varia diiectione permeantia, demum in discum radica- 

 lem excuirunt; functiones quasdam radicales his adtribuendas esse, easque 

 analogas esse cum iis, quse in Florideis etc. obvenire cognitum est, jam supra 

 monui. 



Endochromata quoad situm et adspectum in diversis speciebus paulisper 

 diversa adparent. In nonnullis (Ent. Hopkirkii) constant fascia laxius cohaa- 

 rente pellucida virente, in medio cellulee saape sita; in aliis (Ent. compressd) 

 endochroma, adparenter magis homogeneum, prascipue supra partem cellulaB ex- 

 teriorem a3que effusum observare credidi. Forsan suspicari licet endochroma 

 lsetius-virens, quod nutrimentum plantaa parat, partem cellulse magis prominulam 

 et luci objectam pra?cipue adamare; serius in planta fruetifera majorem partem 

 luminis cellulaB contentu granuloso quasi faretam, in pluribus speciebus obser- 

 vavi. Animadvertere placet mihi adparuisse endochromata in Enteromorphis 

 minus scatere amylacea substantia quam in speciebus Ulva? plerumque obtineat, 

 utpote jodio adposito endochromata colorem fuscescentem in Enteromorpha, 

 coeruleum in Ulva, assumere plerumque observavi. Fordan hoc modo explicatur 

 species Ulva? (velut Porphyra?) inter species edules quondam nominatas fuisse 



