Till Alffemes Systematik. 



171 



confirmatur. Nimirum in superiore parte plantae tenuioris vicli membranam 

 distromaticam contextam cellulis, qua? sunt directione tangentis fcre duplo 

 longiores quam verticaliter sunt elongatre, strato cuticulari et interstromatico 

 adhuc tenuioribus; in parte rigidiore ejusdem speciminis transversaliter secta 

 eellulas vidi ambitu siib-quadraticas , aut verticaliter paulo longiores quam 

 directione tangentis, strato cuticulari et interstromatico hyalino sat conspicuo, 

 nunc quoque admodum crasso; cellulse utriusque partis, a facie visa?, rotundato- 

 angulatae. In planta adultiore sunt partes supremse et extimse totius frondis, 

 quo3 primum fiunt fructiferee et sporidiis emissis demum limbo, lineam aut semi- 

 pollicem lato, decolorato frondem cingunt. Eodem modo novas generationes 

 sporidiorum in partibus margini decolorato proximis, continuo generari credere 

 licet, donec tota pars frondis superior fuerit evacuata; persistente, ut suspicarer, 

 ima parte atrovirente sub nova periodo vegetationis novam frondem generatura. 

 Hane partem pertistenem cum a'tate sensim et crassitie et magnitudine 

 augeri, forsan quoque assumere licet. Eandem strueturae diversitatem in frondi- 

 bus cximie rigidis observare licet, ita tamen mutatam, ut cellulse, transversali 

 sectione observatee, sunt verticaliter magis elongatee, suo diametro usque 2-plo — 

 3-plo longiores et strato cuticulari magis evoluto. Tota planta juvenilis est 

 intensius virescens, quandoquidem immo sub-reruginoso-virens, senilis vero fit 

 demum sub-livida. Ex planta exsiccata hujus haud raro adparent endochio- 

 mata quasi extrorsum attenuata (subconica); (juod contractioni strati cuticularis 

 sub exsiccatione factae, adscribere propensus essem. 



Foramina fere semper, quin immo in frondibus juvenilibus et parum dila- 

 tatis hujus speciei, adsunt, at aliquando numerosissima speciein propriam 

 designare erediderunt. Foramina nullo modo animalculorum opere formari, 

 ut hoc statuit Greville, ex analogia cum U. reticulata jam deducere licet. 

 Quum tota fröns augmento et divisione cellularum continuo increscit, forsan 

 credere licet eellulas, sine distincto ordine positas, aliis locis nimium augeri, 

 aliis evolutione sensim retardata, fieri emorientes et dissolutas, et his locis fora. 

 mina sensim formari. Equidem in fronde foraminibus numerosioribus insigni 

 vidi eellulas sparsim obvias endochromate viridi destitutas, quibus demum enio- 

 rientibus foramina oriri facilius crederem. Ubi in frondibus tenuioribus fora- 

 mina obveniunt, eadem margine hyalino anhisto piano cincta vidi ; in planta 

 rigidiuscula eellulas vicinas secus marginem produetas observavi, nunc quoque 

 sursum et deorsum deflexas, et numero auetas, marginem in utraque pagina 

 eminentem, minutissime crenulatum, efficientia. Praecipue in planta crassiore, 



