172 J. G. Agardh. 



quam undarum violentia magis expositam fuisse puto, non tantum foramina in 

 disco, sed etiam margines totius frondis fiunt prominentiis longioribus brevi- 

 oribusque fere fimbriati. Luxuriante cellularum bis locis evolutione margines 

 hoc modo firmantur; quod ne nimia dilaceratione sol verentur omnino frondes, 

 fieri putares. 



De forma quadam Australia?, quse an ad Ulv. rigidain vere pertineat dubito, 

 statuit Areschoug (Phyc. nov. p. 44) illam semper parasiticam obvenire in 

 caulibus Caulinise, Ulvam capensem (U. rigidam) vero semper rupineolam esse; 

 frondemque initio umbilicatam, denique in frondes separatas fieri fissain. Quod 

 primum loeum natalem attinet, dicere opportet me quoque U. rigidam fere 

 semper rupibus saxisve adnatam vidisse; rarius autem quoque aliis Algis ad- 

 natam observavi. In plantula, boc modo affixa, nondum semipollicem longitu- 

 dine excedente, frondem vidi sublanceolato-oblongam, margine paulisper laeera- 

 tam, foramine uno aut altcro jam fnstructam, inferne in stipitem quneatum 

 contractam. In plantula bi-tripollicari, supra stipitem magis conspicuum, fröns 

 superne est magis dilatata, fere renifurmiter expansa, profundius laciniata, fora- 

 minibus numerosis. In hujus parte, circiter semipollicem supra radiccm verti- 

 caliter secta, vidi frondem distromaticam cellulis ambitu subquadraticis, endo- 

 ebromate rotundato magis homogeneo. In planta rupicola frondes plerumque sunt 

 ad imam basem crispato-lobatee, stipite parum conspicuo; alii lobi hujus frondis 

 excrescunt maximi; alii persistunt minuti, suo ordinc postea ni fällor excres- 

 centes. Quo adultior planta, eo magis area basalis increscit crassitie, evolutis 

 sensim numerosioribus filis interioribus in eentrali lamina? parte; hoc modo 

 stipes cuneatus sensim fit externe magis magisque conspicuus, et interne stru- 

 ctura piopria distinctus, quare frondes seniles syepe adparent quam evidentis- 

 sime stipitati supra radicis partem propriam. — In specie Australasica, quam 

 ad Genus Letterstedtise referendam putavi. frondes initio Ulvam rigidam fere 

 referunt, at partes inferiores sensim in caules fere lineares plus minus compo- 

 sitos mutantur, quibus est structura qualis in stipite Ulv. rigida?; an ad hane 

 speciem potius referenda sit species supra memorata Areschougii. decidere non 

 ausus sum. 



Ut ex dispositione formarum supra data pateat, de limitibus speciei quam 

 maxime dissentiunt Auctores. Quia plurimi suas species ad extoriorem formam 

 definire conati sunt, haud facile dicitur quid sub nominibus datis revera com- 

 prehendere volucrunt. Plurimos reeentioris sevi Algologos nostram speciem sub 

 nominc Ulv. lactuca? et Ulv. latiseimse intellexisse putarem. Inter Ulv. latis- 



