8 J. G. Agardh. 



semper in exteriore parte membranae (quse articulos validos ramorum cingit) 

 situm adpareat, interiore parte membrana' quasi gelatinam vacuam referente. 



Cseterum observare lubet quandam esse inter specimina descripta diversita- 

 tem. Planta ex Port Phillip est pedalis et ultra, caule tenuiore cylindraceo, 

 articulis diametro duplo longioribus contexto, ramis superne fasciculatim con- 

 gestis 4 — 6 pollicaribus, plurimis simplicibus, paucis velut ab inferiore parte 

 nonnullis provenientibus eodem modo compositis, ramulis tamen multo pauciori- 

 bus. Ramellorum glomuli, diametrum stipitis bis terque superant suo diametro, 

 filis callithamnioideis toti constituti. — Quse contra ex Champion bay vix ultra 

 6-pollicaris, caule ramisque utrinque attenuatis, in media parte pennam passeri- 

 nam crassitie sequantibus, articulis diametro sesqui- vix duplo longioribus, nunc 

 more Confervarum diversa directione collabentibus. Ramuli, qui ex superiore 

 parte proveniunt, quorum plurimi quoque simplices manent, sunt 1 — 2 pollicares. 

 Ramellorum glomuli sunt admodum minuti, suo diametro diametrum ramorum 

 (in media parte) vix sequant, et calce omnino incrustati, quare facilius delaben- 

 tes. Si acido solvuntur, ramelli plurimi adparent crassiusculi et densissimi, 

 breves et rigidiusculi, articulis ad genicula contractis, mucronibus numerosis lata 

 basi ad genicula egredientibus, singulis, acutissimis. 



Ut supra jam monui, vanum est, fructu ignoto, de affinitate loqui. Inter 

 Genera, quibus referenda forsan videretur, sequentia afFeram. Nullo modo Da- 

 syam putarem, quum articuli stipitis omnino monosiphonei persistant. Nec 

 Ceramium putarem, quum glomuloium ramelli callithamnioidei permanent, nullo 

 strati corticalis circa genicula indicio. Potins Spyridia videretur, ob evolutio- 

 nem strati corticalis circa genicula ramorum, et mucrones; obstant vera color 

 coccineus et rami omnino Callithamnioidei in ramellis glomulorum. Sönder ha- 

 bet quandam Spyridiam Dasyoidem (mihi ignotam), ad quam nostram pertinere 

 forsan conjicere liceret, at hujus fröns solida dicitur et dichotoma, quod utrum- 

 que omnino a nostra alienum. Resta t igitur Thamnocarpus, cui Generi species 

 plures ob deficientem fruetum quoque dubias jam retuli. Ha? omnes conveniunt 

 colore coccineo, et differentia strueturge quse inter caules et penicillos juveniles 

 intercedit. A cseteris vero his Thamnocarpi speciebus supra descripta differt, 

 articulis monosiphoneis, quoque in ima parte stipitis admodum conspicuis, nec 

 non ramellorum mucronibus. In Gallith. penicillato (Harv. Phyc. anstr. tab. 273), 

 quod unam ex dubiis Thamnocarpi speciebus mihi constituit, articuli interiores 

 adsunt, qui autem extus non conspiciantur, et ramelli Callithamnioidei molles 

 obveniunt; at hane differentiam ramellorum in speciebus admodum vicinis adesse 



