Till Algevnes Systematik. • ' 



posse, numerosa testantur exempla, inter Callithamnia et Wrangelias notissima. 

 Omnibus his consideratis nostram Thamnocarpi speciem hodie considerare malui; 

 sit ut postera dies in hac specie typuin no vi Generis agnosceret. 



XII. a? Gattya I. Ag. Bpicr. p. 559. 



lam in primo suo de Algis Nova? Hollandia?, sub itinere inventis, opusculo 

 Harvey novum condidit Genus Gattya?, quod structura peculiari dignosceretur, 

 fructibus adhuc ignotis. In Phvcologia Australi dein iconem dedit, qua? struc- 

 turam et habitum pro raore eximie exhibet; fructibus vero adhuc ignotis plan- 

 tam Cyptonemiaceis refert, adjecta observatione incertum esse utrum prope Ca- 

 tenellam, Endocladiara et Gloiopeltidem, an prope Caulacanthum, cum quibus 

 omnibus quodam respectu conveniret, Genus in systemate disponeretur. In 

 synopsi, Phycologia? adjecto, Genus prope Catenellam enumeravit; nec aliter 

 Indicem Generum scribens, de affinitate judicavit. Ipse dein in Epicrisi Genus 

 affinitate dubiuni pone Endoeladiam enumeravi; monens illud ducente structura 

 cum Gloiopeltide et Pikea ex una parte, cum Endocladia aut Oaulacantho ex 

 altera affine videri; ramificationis norma et habitu ab his omnibus diversum et 

 fere magis Ptilocladiam referre, dixi. His vero omnibus Generibus ad diversas 

 familias relatis, satis patet quam incertae maneant suspiciones eorum, qui de 

 affinitate planta? judicium ferre cogebantur. 



Qua? cum ita sint, mihi fuit in prsecordiis fruetus hujus Generis invenire, 

 et contigit demum spha3rosporas bene evolutas observare in specimine a I. Br. 

 Wilson mihi misso. 



Nimirum in specimine bene evoluto 2 — 3 pollicari decomposito-pinnato vidi 

 quasi prolificationes angustiores, ssepe terminales, pinnis propriis adparenter 

 molliores; quas sphserosporis plurimis, pro magnitudine plantse magnis, pra?g- 

 nantes vidi. Dum in planta sterili fröns ngitur strato peripherico contiguo 

 cellularum coalescentium, quod sustinetur filis laxioribus ab axi centrali ad peri- 

 phericum stratum excurrentibus, et frondem hoc modo inträ stratum peripheri- 

 cum tubulosam dicere liceat; in ramulis fertilibus, contra, hoc periphericum stra- 

 tum desiderari fere diceres. Fila nimirum ab axi excurrentia sunt magis di- 

 chotomo-decomposita et articuli terminales, invicem liberi, verticaliter quasi lon- 

 giores, muco laxiore tantum cohibentui', nec in stratum periphericum cellularum 

 coalescentium transmutantur. Hinc ramuli fertiles paulisper nematheciosi ad- 

 pareant. Ipsa? spha?rosporaB ex ramo majori filorum ab axi excurrentium trans- 



Lunds Univ. Arsskr. Tom. XXI. 2 



