24 J. G. Agardh. 



logia forsan assumere liceat; at frondes tan tum erectiusculas in Th. Bunburyensi 

 vidi; nec in hac a pagina superiore proliferas. 



9. Th. Bunburyense I. Äg. Epicr. p. 170. Florid. Morphol. Tal. IX fig. 1—7. 



In Enum. Älgar. Austr. a Sondero data {Alg. austr. hactenus cognitfr p. 

 14) sub Th. flabelliformi Sond. Th. Bunburyense I. Ag. ut synonymon citatur; quse 

 voro a Harveyo nomine Th. flabelliformis depicta fuit species a Sondero nomine 

 Th. Harveyani eodem loco enumeratur. Mihi descriptionem a Sondero datam 

 {Alg. Preiss p. 38) comparanti, adparuit nullam opinionen) ex ea deduccre li- 

 cere de identitate specierum, quas conjunxit Sönder. Aliaspecie, fronde flabelli- 

 formi instructa, ex iisdem locis natalibus proveniente, hodie insuper cognita, ma- 

 l.ui nomen antea a me usurpatum retinere, quam unam alteramve formam di- 

 versam sub eodem nomine, si quoque prius dato, conjungere. 



*** Frondibus erectiusculis rcticulo laxiorc cÖnsUtutis, interslitia trans- 

 lucentia inter fibras retis sat conspicua offérentihus. 



10. Th. natalense (T. E. Gray,) I. Ag. Epicr. p. 170. 



Ut in speciebus supra enumeratis omnibus Dictyophoise observare credidi, 

 frondium lacinias ab initio distinctas, sensim expansione retienli adproximatas, 

 demum concrescere, (nec, ut mihi adparuit, putarem partes majores ab initio 

 eohrerentes, in minores, sensim sub evolutione sejunctas, separari); ita quoque in 

 hac specie fieri, ex icone data Grayana forsan concludere liceret. Dum enim 

 in hac depinguntur frondes plures flabellataB, singulis petiolis suffulta?, unam 

 oa^teris multo latiorem, lobis pluribus contiguis quasi compositam, petiolis pluri- 

 bus (ut videtur 4) suffultam exhibuit; quod ulterius ad affinitatem speciei illu- 

 strandam animadvertere placuit. Mihi vero frondem minorem cuneato-flabella- 

 tam tantum videre contigit; ex hac nullam inter paginas diversitatem assumere 

 auderem; fibra? retis quoque omnes fere ejusdem crassitiei, nec costse eostulseque 

 adsunt inter fibras tenuiores, ut hoc in sequentibus admodum conspicuum ad- 

 paroat. Hinc in ipso evolutionis modo majorem quandam esse diversitatem 

 forsan suspicari liceat. 



11. Th. spongioides I. Ag. Epicr. p. 170. Florid. moiph. tah. IX fig. 13 — 15. 



Postquam 1. c. characteres hujus adumbraro eonatus sum, specimen magis 

 juvenile videre contigit, cujus fröns, supra stipitem peltatim affixa, fere infun- 



