Till Algernes Systematik. 00 



CIV. Sarcodia I. Ag. Epicr. p. 430. 



3 Sarc. Capensis (7. Ag. mscr.) coccinea, frondo ä stipite brevi cuneatim ex- 

 pansa flabellata, parcius diehotoma aut subpalmata, segmentis sub-cuneato- 

 linearibus, terminalibus angustioribus acuminatis, cystocarpiis a margine et 

 pagina emergentibus, in stipite brevi terminalibus subglobosis. 



Hab. ad Caput B. Spei; Algoa-bay (a Dr. Ilolub lecta in Horb. Kewonsi!). 



Species nova cum antea cognitis frondis forma et ramificatione quam pro- 

 xime convenire videtur, at creteris major, frondo nunc ultra pedali, prsecipue 

 cystocarpiis permagnis globosis, in stipite conspicuo, licet brevissimo, terminali- 

 bus, a speciebus antea cognitis dignoscenda. Cystocarpia in aliis speciebus sunt 

 multo minora, hemisphserice supra margines aut paginam emergentia. Ceeterum 

 planta capensis colore laetius coccineo instructa. 



Structuram frondis talem vidi, qualem in aliis speciebus Generis descripsi; quo- 

 que sphferosporas zonatim divisas, inträ stratum corticale parum transmutatum, et 

 structuram cystocarpiorum, qualem Gracilarieis normalem desrribere conatus 

 sum, in S. capensi observavi. Hinc mihi videtur et species facilius distincta, 

 et Sarcodia3 genuina, quam inter collectiones numerosas Capenses non antea 

 raemoratam fuisse miror. 



DELESSERIE.E I. Ag. Epicr. p. 444. 



CXI. Nitophyllum I. Ag. Epicr. p. 44G. (Tab. nostr. fig. 6.) 



In Morphologia Floridearum (p. 107) de structura varia Nitophyllorum lo- 

 quens, demonstrare conatus sum cellulas, quibus frondes componuntur, esse tri- 

 plicis generis, nimirum l:o primum nata?, qua> in plurimis speciebus verticaliter 

 (paginas versus) increscentes, divisione facta (paginibus parallela) exteriores 

 fiunt, endochroma coloratum continentes; 2:o cellula 1 interiores, divisione mox 

 memorata ortse, cum exterioribus parallela 1 , quce (ni fällor) semel formata? indi- 

 visse persistunt, endochroma coloratum proprium nullum foventes; ?>:o cellulre 

 interstitiales, qua3 in sterili planta plurimarum fere omnino deficere videntur, 

 in aliis vero iis locis, in quibus meatus intercellulares formantur, venis, in certis 

 speciebus obvenientibus, originem datura, constant demum cellulis angustioribus, 

 inter alias cellulas expansis. Pro diversitate specierum cellulae diversa* nunc 

 omnes magis conspicua? adsunt; nunc deticiunt eee, quee in speciebus structura 



Lunds Univ. Årsskr. Tom. XXI. 9 



