66 J. G. Agardh. 



magis composita instructis posterius generantur (qua? mox sub 2 & 3 memorata 1 ). 

 Cellula j corticales ita in oninibus obveniunt; qua? earum divisione (directione 

 paginibus parallela) nascuntur, nunc pauciores in speciebus lamina tenuiore in- 

 structis. nunc plurimse verticaliter superposita? adsunt (in speciebus Traumato- 

 phora? et aliis, lamina crassiore instructis); cellula? interstitiales in speciebus 

 venosis demum quasi axile stratum conficiuut, quod extrorsum in speciebus ner- 

 vosis tegitur cellulis verticaliter superpositis. Ita in N. punclato maxima la- 

 minae pars constat cellulis primariis (corticalibus); in parte inferiore planta? 

 magis evolutae series cellularum 4 superpositas vidi, quarum extima?, cellulas 

 corticales constituentes, iis analoga? sunt qua? in superiore parte tantum adsunt. 

 In costa N. Bonnemaisani, series verticaliter superposita? plurima?. adsunt; ex- 

 tima serie analoga iis cellulis, qua 1 superiorem lamina? partem constituant. In 

 N. Hillice parte adultiore intima series cellularum constat cellulis interstitiali- 

 bus, qua? anastomosibus junguntur cum cellulis ejusdem generis exterioribus; 

 externe autem teguntur cellula? interstitiales seriebus cellularum verticaliter su- 

 perpositis, qua? analoga? sunt iis aliarum specierum; his seriebus in inferiore 

 planta^ parte supra cellulas interstitiales numerosis vena? per frondem facilius 

 conspiciantur. — In nonnullis, et ni fällor pra?cipue in iis, quarum frondes sti- 

 pitem magis proprium evolvere tendunt, nunc vidi seriem quandam mediam cel- 

 lularum majorum, qua? cujus generis sint mihi nondum liquet. Has cellulas, 

 ubi bene evolutas vidi, nunc cellulis verticaliter superpositis (sectione transver- 

 sali observata) longitudine gequales, nunc duplo longiores vidi; plerumque in 

 sectione transversali mediam partem occupant, nunc pauca? magis axiles, nunc 

 margines versus longius extensa?. Utrum typum proprium indicarent, an tan- 

 tum evolutionis formam, nescio. 



Utrum Antheridia in diversis speciebus Generis diversa obvenirent, an confor- 

 mia, nondum liquet. Revera parum cognita putarem; ex descriptione tum a Derbes et 

 Solier, tum a Npegelio data unius ejusdemque speciei certa id?ea de earum struc- 

 tura in hac specie vix hauriatur. Thuret (Rech. sur les Anther. p. 40 et 43) 

 antheridia Nitophylli, velut in divorsis aliis (Rhodymenia, Furcellaria, etc.) ut ma- 

 culas in superficie frondis parum prominulas, colore destitutas uno loco memo- 

 ravit, altero dixit eadem in N. Hillia? dispositione cum soris spha?rosporarum 

 convenire. Qualia ipse eadem vidi (Tab. nostr. fig. 6) oriuntur transformatione 

 cellularum corticalium; ha? nimirum primum in duas partes separantur, quarum 

 singula 1 iteratis ejusmodi divisionibus factis subdividuntur. Cellulse hoc stadio a 

 superficie visa> quasi globulis repleta» adpareant, et quo magis divisa? eo magis 



