110 J. G. Agardh. 



. 7. Amansia melvilli (T. A<j. inser.) fronde corticata lineari, prolificationibus 

 secus mediam paginam emcrgentibus sparsim plurimis ramosä, pliyllis sim- 

 pliciusculis, juvenilibus apice incurvato adparenter obtusis fere obovato- 

 oblongis, adultioribus lanceolato-linearibus, secus totam longitudinein dentibus 

 sub-deltseformibus brevissimis (quartam partem latitudinis frondis baud 

 a-quantibus) apice verrucoso subnodiformibus scrratis, nunc quoque inträ 

 margines consimili serie instructis, fructibus . . . 



Hab. ad insulas Mascarenas; ex Mauritio misit Cosmo Mel vill! 



Fröns 3 — 4 pollicaris, exsiccatione fere nigrescens et rigidiuscula, parasi- 

 ticis plantis plurimis diversi generis (ut Amansiis et Rytiphleis mos est) infestata; 

 ambitu linearis, madefactä ses<]uilineatn fere lata, non omnino plana, sed hinc 

 sabcanaliculata, illinc convexiuscula, a media linea pagina3 convexiusculee pro- 

 lificationibus ramosa, apice et dentibus alteram paginam versus recurvis. Dentes 

 brevissimi, basi fere déltaeformes, in apicem obtusum, verrucis brevibus quoquo- 

 versum egredientibus nodulosuin, desinentes, haud quartam partem latitudinis 

 frondis sua longitudine sequant. Nunc dentibus consiniiles verrucas in pagina 

 convexiuscula, paulo inträ utrumque marginem, propriis seriebus dispositas ob- 

 servavi. In parte inferiore frondis glomerulos phyllorum angustiorum vidi, 

 quorum dentes nunc magis elongatos fere siliquseformes forsan initia stichidio- 

 runi sistere putavi; alii in fasciculum filorum articulatoium, crassitie insignium, 

 desinentes. 



Quamquani rite fructiforam non vidi, de Genere vix dubitandum mihi vi- 

 detur. Non est RytipMea, quod suadente hajbitu forsan quis crederet, utpote co- 

 stata; nec Kutzingia, utpote in fronde transverse secta cellula v interiores eviden- 

 ter duplici serie dispositae adpareant. Quia horizontaliter zonata, neque Vidaliee 

 pertinens. In ter Species Amansise iis adproximatur, quibus fröns est proprie 

 corticata; ex his vero Amansia proltfera, quse quoque in mari Indico obvenit, 

 ramis quaudoquidem prolificatione ortis quidem convenit; hsec vero dentibus 

 " niarginalibus multo majoribus et aliam formam indutis facilius dignoscatur. 

 Amansia Dietrichiana, quse forsan forma frondis maximc convenit, est ecorticata 

 et ita omnino diversa. Nec Amansiam glomeratam, quam ad insulam Mauritii 

 quoque obvenire constat, cum nostra identicam esse, struetnra observata la- 

 cillime patet. 



