8 Torleiv Hannaas. 
med strengjetal fraa tri og uppetter. ,Al sandsynlighet taler 
for, at Instrumenter af denne Art ad en eller anden Vei er 
kommet til Bergen, og der ligger intet urimeligt i at antage, 
at Kjendskabet til denslags Violiner paa en eller anden Maade 
kan have forplantet sig og givet Stødet til Hardangerfelens 
Fremkomst.**) Men Elling tykkjer elles ikkje det er grunn til 
aa tru anna enn at Lars Klark er den fyrste som hev arbeidt 
slike felor her i landet.*) 
Naar eg no skal leggja fram mine eigne tankar um har- 
dingfela, so maa eg fyrst taka fyre meg att bladstykket fraa 
1766. 
Ludvig Daae kallar det ,den samtidige og paalidelige Be- 
retning.*% Men eg tykkjer det er all grunn til aa lesa det 
med kritikk. 
For det fyrste er det slett ikkje samtidigt alt. Det som 
er fortalt um Lars Klark er skrive hundrad aar etter at 
mannen livde. Og paa hundrad aar gror det upp segner i 
mengdevis. 
Dinæst maa ein leggja væl merke til, at det er ikkje berre 
hardingfela det her er tale um. Nei, fela i det heile skal 
vera ei ny uppfinning av Lars Klark. Men no veit me at fela 
var kjend heile Europa yver lenge fyrr den tid. So dette um 
Lars Klark kann inkje vera anna enn usætande segner. Og 
det er daa og med retto skote for glugg av Oddmund Vik og 
andre etter honom. 
Onnorleis er det naar det gjeld Isak Botnen og sønerne 
hans. Daa er fraasegnerne so nokolunde samtidige at ein 
skulde vera paa tryggare grunn. Dei hev tvillaust vore namn- 
gjetne felemakarar. Men det er ikkje sagt eit ord um at dei 
fann upp noko nytt fele-slag. Og det er heller ikkje sagt 
tydeleg at det var ,hardingfelor* dei arbeidde, d. v. s. felor 
med understrengjer. Tvert imot høyrer me at felorne hans 
Isak vart selde i utlandi, og at m. a. dansken Freithoff helt 
deim sers gjæve. Og det kann vel ikkje godt vera anna enn 
»tlatfele* Freithoff og andre utlendingar spela paa. So Isak 
Botnen maa venteleg ha arbeidt vanlege europæiske felor. 
1) Same staden, s. 2. 
*) Same staden, s. 3. 
*) Norske Bygdesagn 17, s. 77. 
