14 Torleiv Hannaas. 
kassa 0.315 m. lang og 0.07 m. høg. (Fig. 3). Tungorne er 
innlagde med horn og bein og perlemor, og utkrota i stjernor 
og ringar. Det som sermerkjer denne fela er hesten og stren- 
gjerne. Paa andre gamle hardingfelor plar hesten vera ny. 
Men her er han gamall, 
visst likso gamall som 
fela sjølv. Han er mykje 
høgare enn felehestarne 
no til dags, og so er han 
utkrota med sol og stjerne, 
C) og % (Fig. 4). Un- 
der dei fire strengjerne 
ligg det tri under- 
strengjer, ikkje tvo, som 
Harry Fett segjer.') Denne 
fela hev korkje namn 
eller aarstal; men det 
Fig. 4. Hesten til fele fig. 3. er berrsynt at ho maa 
vera mykje gamall. 
Andre gamle hardingfelor er nemnde i Harry Fetts katalog. 
Og mange finst det enno hjaa spelemenner og samlarar kringum 
i landet. 
Dei eldre hardingfelorne skil seg greidt ut ifraa dei yngre, 
helst med di at dei er so mykje mindre og hev høgare runding 
paa botn og lok. 
Det skal vera Trond Botnen som fyrst hev gjort harding- 
felor meir paa skap og storleik som europæiske felor. Iver 
Holter fortel um honom at han fraa fyrst av arbeidde smaae 
felor, han liksom faren. Men so fekk han ein gong sjaa ei 
italiensk fele i Bergen, og sidan tok han mykje den til mynster, 
og gav hardingfelorne den gjerd og storleik som dei hev enno.*) 
I eit brev dagsett 10 august 1916 segjer Holter at han 
hadde høyrt dette av I. B. Halvorsen. Edvard Grieg kjende 
Og til det, og han totte det sers forvitnelegt. Denne umlagingi 
av hardingfela syner, segjer Iver Holter, at ,Trond Botnen 
var et saa betydelig talent, at han uten at opgi sit eget kunde 
se, hvad han fandt var en forbedring og skape den eiendomme- 
lige og gode type for hardangerfelen.* 
1) Musikinstrumenter, s. 56, nr. 15. 
”) Salmonsens Konversationsleksikon VIII, 505. 
