Hardingfela. 25 
fraa Telemarki'). Og ei mengd med slaattar skal vera komne 
fraa tussar og troll og vonde-magter, som Fanitullen, 
Gygreslaattarne og mange andre. 
Men ikkje minst viser sjølve namni slaatt og slag langt 
attende. Dei kjem baae av gjerningsordet slaa, og maa 
soleis ha vorte til i den tid daa dei ,,slo” fela, eller det instru- 
mentet dei spela paa. 
Ein slaatt er no det vanlege namnet paa ein dans eller 
ein mars som dei spelar paa hardingfele. Eit slag er 
mykje mindre kjent; men det liver det og, so vidt er det. 
Knud Leem hev det fraa Karmøy fra 1740-aari: ,,Eit 
Slag. Saa kaldes i Augvoldsnæs Egn een Melodie, et Stykke, 
som leeges paa Instrumenter.”*”) Aasen hev ikkje slag i den 
tyding; men Ross og Vidsteen hev det i samansetjingi hulda- 
slag = huldaslaatt (Sunnhordland). Eg hev og høyrt spela- 
slag = slaatt (Stord). Schjøtt hev slag, 10 = slaatt; men 
han segjer at det er sjeldhøyrt (,,Norsk ordbok” fraa 1914). 
I Sætesdal liver ordet enno i mange slaatte-namn. Johannes 
Skar skriv t.d. um spelemannen Tarkjell Aslaksson Austad 
(1803—1877): ,,Han fela alle dei venaste Slaattar her var; 
han fela baade ,,Skjaldmøyslaget” og ,,Lurhornslaget” og ,,Brude- 
slaget” og ,,Reiseslaget”.”*) ,,Reiseslaget” er ei uheppeleg 
folke-etymologisering fraa seinare tider. I Hornnes hev 
dei ordet i si rette form; der segjer dei reie-slagje, d.e. 
reidslaget, det slaget dei fela fyrst brudferdi reid av garde, 
eiler kom ridande til kyrkje. 
I gamalnorsk hadde dei nett same namni paa sovoren 
musikk: einn slåttr, og einn slagr. Slagr var han- 
kynsord, det og, i denne tyding; men no hev det longo vorte 
drege yver til inkjekyn av ordet slag i andre tydingar. Dei 
hadde ogso serskilde namn paa dei ymse slaattarne, som t.d. 
Gunnarsslagr, Gudörunarbrogö hin forna, Gygjarslagr, 
Drombudö, Hjarranda-hljöd, Faldafeykir, Rammaslagr. 
Og alt so tidleg som ikring 1300 høyrer me tale um slaat- 
tar som dei daa heldt for aa vera eldgamle. I ei fornaldar-soge 
fraa den tid er det fortalt um Nornagestr, som kom til Olav 
1) O. A. Øverland: Møllergutten, s. 10. 
*) I ei stor ordsamling, som finst i handskrift paa Det kongelege 
bibliotek i Kjøpenhamn (Kallske samling nr. 597. 4to). 
*) Gamalt or Sætesdal (I), 136. 
