26 Torleiv Hannaas. 
Tryggvason i Nidaros. Um kvelden tek han harpa si og spelar 
væl og lenge for kongen og hirdmennerne. Best spelar han 
Gunnarsslagr og Gudruinarbrogö hin forna. 
og dei slaattarne hadde ikkje folk der høyrt fyrr.) Nornagestr 
liver i den gamle tid, — han er 300 aar gamall. Mest alt det 
han talar og kved gjeng um volsungarne og gjukungarne, so 
det segjer seg sjølv at desse slatte-namni og skal visa attende 
til gjukungarne Gunnar og Gudrun. Det hev vel gjenge dei 
segner at det var desse slaattarne Gunnar spela i ormegarden. 
No kann det væl vera at desse segnerne er dikta upp av 
den mannen som hev spunne ut soge-taatten um Nornagestr. 
Men dei viser daa at spel-slaattar ikkje kann ha vore noko nytt 
paa den tid, sidan det kunde høva aa dikta segner um deim. 
Slike slaatte-namn som Gygjarslagr og Ramma- 
slagr synest 0g vera minningar fraa gamle segner. 
Og dei gamle forfederne vaare maa ha dansa etter 
Slaattarne, dei som me. Dei hev nog ikkje berre havt ring- 
dansar, visedansar, men ogso pardansar og lausdansar, — noko 
dilikt som vaare springarar og hallingar. I den islendske 
lygjesoga um Viktor og Blåus fraa slutten av 1300-talet er det 
soleis tale um ein hoppdans, og me kann sjaa av maal- 
bruket andre stader at den hev vore dansa etter spel.”) Men 
den greidaste fraasegni um dans og danse-slaattar finn me i ei 
av fornaldar-sogorne, BOsa saga, som skal vera fraa fyrste 
helvti av 18300-talet.*) : 
Kong Gudmund paa Glesisvollarne gifte burt syster si, og 
dei heldt eit druste brudlaup, med drykk og dans og spel. Til 
spelemann hadde dei tinga den beste som var aa faa. Han 
heitte Sigurd. ,Hann er svå mikill meistari til hljöd- 
fora, at hans liki er engi, po at allvida sé leitat, ok po 
mest å horpuslått*, segjer soga. 
Daa hovdingarne var skipa i sete og brudi innleidd, varit 
minne-skaalerne borne inn. Daa spela Sigurd (d.e. Böse; han 
hadde drepe Sigurd og teke paa seg någrima hans) so folk 
sagde at ingen var hans like. Men han sagde det sætte ikkje 
noko det fyrste. Kongen bad at han ikkje vilde spara seg. 
Daa dei hadde drukke Tors-minnet, skifte han um slaattar, og 
1) Fornaldar sögur I, 318; Flateyarbök I, 348. 
*) Sjaa Fritzners Ordbog” under hoppa og hoppdans. 
3) Finnur Jönsson: Litteraturhist. II, 826. 
