28 Torleiv Hannaas. 
Det ser likast ut til at nordmennerne hev spela og dansa 
same slaattarne i millomalderen som no. I alle fall møter me 
att sume av dei gamle slaatte-namni den dag i dag, som 
Gygreslaget og Rammeslaatten. No er det fulla 
namn som ikkje segjer so rett mykje; men det kann me daa 
sjaa, at den gamle Rammaslåttr hev vore den stridaste 
og fælaste av alle slaattar. Og so er det enno. Spelet og 
dansen stig og stig i ofse og villskap, til spelemannen kjem 
paa Rammeslaatten. Daa raar han ikkje med seg lenger. Daa 
er der ingen annan utveg: leiken lyktar med eit sterkt drama- 
tisk braa-vende, nett som i brudlaupet paa Glæsisvollarne. 
,Kjem eg paa den ramme slaatten, moge di take Fela av me” 
sagde Olav Faremo, ein av dei eldste spelemennerne i 
Sætesdal.'”) Og um ein annan spelemann fortel Skar: ,,Daa 
gaadde dei aldri aat, so kom han paa den ramme Slaatten. 
Han fela som han var steingalen, og aldri tok det Trot. So 
knippa dei Strengjerne av. Daa gret han.”*) 
Det gjeng ogso i vaare dagar segner um spelemenner som | 
hev spela so at det hev lote dansa alt, baade livande og daudt, 
— liksom Sigurd i Bosa-soga. Skar fortel soleis um Tarkjell 
Austad: ,,Han fela so du maatte tru det var meir enn det som 
rett var. Han fela i eit Brudlaup paa Hodne, so det dansa 
livande og daudt inne og ute, tottest dansa, plent.”) Like eins 
er det segner um ein halling som kom til Myllarguten. Han 
stod utanfor stove-veggen og lydde paa, med Myllaren spela 
inne. So vilde han kika inn gjenom glaset. , Men derinde 
dansede Bordet, og Kubbestolene dansede og Bænken; og Myse- 
kanden og Ølbollerne og Vedtræer og Kviste og Flise, der laa 
ved Arnen, hvirvledes om, saa at Stuen stod i en Røg, og selv 
syntes Hallingen, han maatte ind i denne Hvirvel og spænde 
efter Loftsbjælkerne.”*) 
Det hev vore ymse meiningar um den gamle norske dan- 
sen, um dei dansa etter song eller etter spel. At dei kvad 
visor til ringdansen, det tvilar ingen paa. Men noko uvissare 
er det med pardansen og lausdansen. 
1) Johannes Skar: Gamalt or Sætesdal (1.0128. 
?”) Same staden, s. 133. 
3) Same staden, s. 136. 
*) Fortalt av P. Chr. Asbjørnsen og A. W. Grøtting i ,Christiania- 
posten” for 12. Januar 1849. Her etter O. A. Øverland: Møllergutten, s. 48. 
