32 Torleiv Hannaas. 
spel paa oreverk. Og daa musikken var i full gong, tottest 
dei høyra baade song-maal og kornett og basun og endaa fleire 
instrument. Dei lydde paa lenge. Men so vart organisten 
redd og sete i aa ropa: ,Er de av gud so vis dykk, og er de — 
av djævelen so haldt upp!” Daa tagna det braatt i fjellet. 
Organisten stupte til jordi som vøre han livlaus, og froda stod 
or munnen. Dei bar honom inn og fekk honom til sengs. Men 
utpaa morgonsida kvikna han upp att, so han kunde fylgja 
dei andre til byen. 
Slaatten dei hadde høyrt, skreiv Meyer sidan upp etter 
minnet. Det er ein halling. Og han er prenta fyrste gong i 
Fig. 8. Ein ,underjordisk* halling fraa 1695. 
ei liti bok som vart utgjevi i Hamburg 1740 av den kjende 
tyske tonediktaren og bokmannen Johan Mattheson”): 
, twas Neues unter der Sonnen! oder Das Unterirrdische Klip- 
pen-Concert in Norwegen”. Der kann ein og lesa denne soga, for- 
tald og skrivi av Meyer sjølv. Heile slaatten er berre dei tvo 
raderne som ein kann sjaa her (Fig. 8). Truleg maa han ha 
vore lenger. Men Meyer hev vel ikkje hugsa meir enn nokre 
faae vik. | 
Denne slaatten vart ikkje lite aatgaadd. Me veit soleis at 
han vart spela av ingen ringare enn Ludvig Holberg. 
Den lærde professoren Hans Gram nemner det i eit brev, 
dagsett 14de januar 1741: ,,Min Collega Professor Holberg er 
baade Musicus selv, og tillige Landsmand med disse under- 
jordiske Musici. Jeg har ikke lenge med saa stor Attraa 
bedet ham om Noget, som forleden, da han blev saa complai- 
sant, baade at synge og spille mig dette Klippestykke.” Men 
1) Mattheson (1681—1764) skal ha vore etta fraa norsk adel (Allge- 
meine Deutsche Biographie XX, 621—626). 
