86 MELOCACTE AE. 
libus 1-2 (vix linearibus) duplo longiores. Flores par- 
vuli, extus carnei, intus albi 
Huic speciei plantam, ut varietatem, adscripsi quae 
in hortis Gallicis sub nomine M. Brongniarti colitur. 
Novella hucusque est et caule simplice; sed ceteris 
characteribus, mamillarum parvilate nempe, et acu- 
leorum numero ac dispositione, omnino ad M. micro- 
thelem accedit. 
(24.) M. acawrmoprLEGwA Lehm. M. caule colum- 
nari axillis lanalis, mamillis ovato - cónicis brevibus 
. eonverlis, pulvillis lanatis mox nudis, aculeis exterio- 
ribus 20 - 24 seliformibus albis radianter patentibus, 
centralibus 9 erectis robustioribus apice brunneo-spha- 
celatis. (Nob.) 
Huic speciei forte nomen M. geminispine restituen- 
dum foret, quia cl. Decandolle errore solum M. gemi- 
 mispinam Haw. (nunc M. bicorem Lehm.) pro specie 
sua habuit; poa lamen Lehmanni nomen acantho- 
plegmatis. 
Caulis primo subglobosus et mamillis remotiusculis , 
ætate columnaris evadit, mamillis confertioribus  acu- 
leisque interlextis.  Aculei centrales 2 sursum et deor- 
sum spectantes, lin. 9-4 longi sunt, et apice nigro- 
vel fulvido - colorati. 
In specie ipsa, quam recenter Dom. Ehrenberg sub 
nomine M. splendentis descripsit, aculei centrales lin. 3 
longi, imo apice nigro- sphacelati sunt. 
In var. f. (M. geminispina DC. Rev. t. 3. sed exel. 
syn. Prodromi) aculei centrales lin. 4 fere superant, 
inferne albi et superne rubello - fulvidi. 
In var. y, CM. Meisnerii Ehrenb. A. G. Z. 1844. p.402.) 
aculei centrales paulum graciliores sunt, et vix bili- 
