MELOCACTEJE. 131 
lin. 6-9 longi. - Flores non vidi, sed dicunlur maximi, 
splendide lutei. 
(131.) M. conxmzna DC. Hec species mamillis di- 
stantibus, crassis, supra manifeste sulcalis, aculeisque 
radiantibus numerosis reclis, rigidis, lin. 6 longis, ci- 
nereo- albis facile agnoscenda est. Variat conspectu 
aculei centralis, qui semper adest in specie ipsa a cl. 
Decandollio descripta; interdum deficit in var. 8, et 
nunquam adstat in var. y. Omnino differt hec ultima 
varietas a M. radiante DC.; quacum tamen in hortis 
sepe confusa. Huc usque non floruit. 
(132.) M. carcarara Engelm. M. cæspitosa; tuber- 
culis (mamillis) ovato - oblongis, sulco subinde apicem 
versus prolifero superne exaratis, apice spiniferis ; spi- 
nis rectis radiantibus cinereis e tomento albido deciduo 
Gn plantis adultis spina centralis subrecurva majore) 
ortis; floribus centralibus fasciculalis e tomento ortis 
glaberrimis, tubo brevi; sepalis lanceolatis acuminatis 
viridi-flavescentibus margine integerrimis; petalis lon- 
gioribus lanceolatis apicem versus ciliato-erosis cuspi- 
datis sordide flavis ad basin intus filamentisque brevi- 
bus rubicundis; stylo supra stamina exserto; stigmatibus 
7-10 flavis; baccis oblongis virescentibus. (Engelm. Pl. 
Lindh. p. 38. sub M. sulcata.) | 
Caulis in specie humilis , subglobosus, et mamilli 
subpatenlibus, valde proliferis , quasi cæspitose multi- 
ceps. Floribus ad M. scolymoidem accedit; sed ab ea 
differt caule multo humiliore mamillarumque forma. Ha- 
bitat in Texas. 
(133.) M. scorvworpes Scheidw. M. globosa, pallide vi- 
rens; axillis lanatis; mammillis subsulcatis adscendentibus 
