ECHINOCACTE/E. 149 
ralis, tribus inferioribus patulis, infimo subapplanato, 
subdeflexo, aculeisque tribus gracilibus , partim sepe 
deficientibus suffulto. Hucusque non floruit. 
Var. Steinesii a specie differt aculeis minus regulari- 
ler dispositis, pilisque subevanidis. 
(20.) E. rravo-vinrss Scheidw. E. globosus 19-13 
costalus, flavo-virens; costis verticalibus acualis; sinu- 
hus profundis aculissimis; areolis remoliusculis, oblon- 
gis, apice quasi truncatis , nonnullis plantulas. novas 
emiltentibus ; aculeis exterioribus 14 mæqualibus, rectis 
patentibus; centralibus 4 validioribus, quorum infimus 
maximus; omnibus rigidis, annulalis, griseis. (Scheidw. 
A. G. Z. 1841. p. 50.) 
Aculei exteriores pollicares, centralis bipollicaris. 
(91.) E. Preirreri Zucc. Flores pro statura plantae 
parvuli, lutei; phyllis sepaloideis ereclis acutis, pelaloi- 
deis erecto-patulis , spathulatis , margine ciliato-serru- 
latis. Stamina numerosa, filamentis filiformibus anthe- 
risque luteis. Stylus columnaris, striatus, fistulosus. 
Stigmata 12-15 elongata, recurvala, sulphurea. 
(99.) E. carirorsicus Mone. Hæc species que evi- 
denter ad hanc Sectionem pertinet, nimis adhuc novella 
est, ut recte. describi possil. 
(93.) E. rtgcTRAcawTaus Lem. Diagnosis E. oxypte- 
ris Zucc. (Pfr. Enum. p. 57.) omnino cum E. electra- 
cantho convenit, et ambae species forte ad E. Hystri- 
cem DC. referendz sunt; quod tamen in plantis a. De- 
candolio et Zuccarinio descriptis, et hodie infeliciter 
amissis, non recte decernendum est. — Aculei in E. 
electracaniho recurvato-patentes sunt et basi (præcipue 
aculeus centralis) incarnalo-colorati. 
