ECHINOCACTEA. — " 
berculis gibberalis in costas 13 subconfluenlibus, acu- 
leisque brunneis ad precedentem. valde accedit; sed 
differt aculeo centrali validissimo. 
(78.) E. cisposus DC. Nunquam discrimen, ullum 
vidi inter Cact. gibbosum Haw. et Cact. reductum Lk. 
Primam speciem olim accepi a cl. Haworth, et secun- 
dam ex horto Berolinensi, et costarum numero, tuber- 
culorum forma, aculcorum dispositione ac colore, flori- 
busque tubulosis omnino conveniunt ambæ plante; 
juniores subglobossm sunt, et adultiores sensim caule- 
scentes evadunt. 
Recenter in hortis culta est sub nomine E. leucodi- — 
ctyi planta nova que, quamvis primo intuitu salis distin- — 
cla, ab E. gibboso separare nequitur, Characteribus 
emnibus revera ad eum accedit, el solum differt acu- 
leis hucusque gracilioribus, basi atropurpureis cl — 
perne stramineis, nec brunneis. 
Tubus floralis in E. gibboso vix longior est quam iu 
aliis Echinocactorum speciebus, et hocce conspectu haud 
referri potest hzec planta ad genus Gyuwxocarvciox quod cl. 
Pfeiffer sub sequente diagnosi instituit. „Calycis tubus 
„ovario adherens, carnosus, elongatus, nudus, squamis — — 
»Deucis inermibus , semilunaribus, distantibus instructus. 
„Sepala extima linearia sensim in petala biserialia obo- 
„vala, mucronata, abeuntia. Stamina. el stylus Echino= 
„Psidis.“ (Pfr. Abbild. 2. t. 1.) MHujusce generis typus 
in flore E. denudali inquirendus est, eujus tubus pol- 
licem longus et phyllis inferioribus paucioribus fere 
obliteratis lævior esl quam in congeneribus; in E. mi 
boso tamen tubus floralis jam brevior est, et squam T 
sepaloideis quibusdam instructus. E labula XII (Abi. 
vol. 2) quoque patet, stamina esse collecta, nec Echi- — . 
nopsidium more, biserialiler disposita. Disia SO. 
