ECHINOCACTEJE. 173 
libus subqualernis ad E. porrectum spectant ; sed ab eo 
colore aculeorum stramineo vel griseo recedunt. 
(81.) E. sıcoror Galeot. E. pyramidalis, salurale 
viridis, octo angularis; sulcis profundis, latis, angula- 
lis; costis compressis, sulcis transversis in tuberculos 
singulos approximatos divisis; areolis approximalis, su- 
perne in suleum continuatis, albido-lanatis; aculeis ex- 
lerioribus 9 patentibus, nascescentibus purpureis, dein 
albidis, acicularibus, rigidiusculis, interioribus 4, summo 
plano, foliaceo, duobus adstantibus ere clis, rigidis, 
centrali validissimo longissimo, plano. (Pfr. Abbild. 2. 
25.) : 
Caulis plus minusve ovatus, robustus, diametro 3-4 
pollicari.  Aculei bicolores, purpurei et albidi, sepe 
variegali, unde nomen specificum. Flores frequentes, 
magni, infundibuliformes; phyllis erecto-patulis, lanceo- 
lato-acutis, laete purpurascentibus. 
Variat hec species paulumper aculeorum numero ac 
forma. In specie ipsa graciles sunt, exterioribus 9, 
alque centralibus rectis, summo et infimo lineari-angu- 
stis, vix plano-compressis; in varietate 8. Potísii vero, 
aculei longiores, rigidiores sunt, et patenti - recurvuli ; 
exterioribus plerumque 10-11, interiorumque summo ac 
infimo latiusculis, et valde applanatis.  Pfeifferi dia- 
gnosis magis fere ad varietatem quam ad speciem spectat. 
(82.) E. snonniriLvs Lem. E. caule globoso interdum 
bi-aut tricephalo perviridi tuberculato , tuberculis mam- 
miformibus validis spiraliter dispositis, basi latiusculis 
conico - attenuatis, pulvillis sursum paulum productis —— 
primo lanuginosis dein nudis sspe proliferis, aculeis 
exterioribus 9-10 rigidis radianter expansis subinler- — - 
lextis MT solitario longiore porreoip; omnibas uu. 
