32 ZELDZAAM HEDEN der NATUUR 



„ zelve houd ik voor 't overblyfzel der Schubben. De Koppen zyn , meerendeels, 

 ^ wandaltig, 't welk daarvan daan komt, dat een Vifchkop uit ongevaar veertig 

 „' Beenderen Ss famengedeld, en dus na de Verrotting en daar op gevolgde Kneu- 

 „ zing van zo veele Beenderen, onmooglyk wel gefatfbeneerde brokken kunnen o- 

 3 , verblyven; vooral niet, dewyl by de iplyting van den Ley-Steen dezelven we- 

 „ derom onregelmaatig van elkander gefcheurd en gebroken worden. Niettegen- 

 „ daande dit alles, kan men eenige bekende Beenderen ontdekken; gelyk die twee 

 „ Hoefyzer-agtige van de boven- en onder- Kaak , twee kleine van de Neusgaten, 

 „ de Sikkelvormigen, als mede de breede aan de Ooren; insgelyks de Maanvormi- 

 ,5 ge aan het Lyf onder de Ooren , aan welke het eerde Paar der Zwemvinnen ge- 

 ,, hecht is , als ook het Scharnier van deeze Vinnen. 



,, Tot dus verre heb ik de volgende Hoofd-Gedagten onder deeze Viflchen ont- 

 „ dekt. Die van het Eerde hebben op den Rug, niet regt in 't midden, maar wat: 

 „ meer naar de Staart toe, een Vin, voor welke drie Schild vormige Spieren leggen. 

 „ Ik noem dit Spieren, dewyl de Scheeve Vierhoeken geen Schubben, maar, als 

 5 , gezegd is, Vezelen van het Vleefch, en de eerden veel grooter dan de laatden 

 „ zyn. Onder aan den Buik hebben deeze twee paar Vinnen, en eene enkele Vin. 

 „ Ter plaatfè daar men ook een fpoor vindt van den natuurlyken uitgang der ViÊ 

 „ fchen, zyn één of ook twee Myrtheblad-agtige Spieren, en op het bovende van 

 „ de Staart zeven dergelyke Schildvormige , welken op \ laatd Balkswys toeloopen. 

 „ De Buikvinnen daan een Kops langte van elkander, en de tuflchenruimte, over- 

 „ dwars, is in het bovende Paar wyder dan in het onderde. Deeze Soort komt 

 „ naad overeen met onze hedendaagfche Hefleling, Witvifch, Haring en Gron- 

 „ dels en veele andere meer. Men kan derhalve ligt zien, hoe ongegrond het is , 

 *,, dat eenige voorgeeven, in Mansfeldfche Ley-Steen een Haring, Karper of andere 

 „ byzondere Soorten te bezitten. 



„ Het andere Hoofd- Gedagt, heeft wel insgelyks dergelyke Vinnen onder aan dert 

 „ Buik , als het eerde, doch de Rug- Vin zit niet midden op den Rug, maar regt bo- 

 „ ven de erikelde Buikvin en zy hebben nooit zulke Spieren als de eerdgemelden , 

 „ zynde voor \ overige ook veel grooter dan die. Ik bezit van de zodanigen, wel- 

 „ ke zevenentwintig Duimen lang zyn, en heb 5 er nog genen, van minder dan agt- 

 „ tien Duimen langte, gezien. Zy komen naauwkeurig met de Snoeken overeen , 

 „ doch zyn zeldzaamer dan de eerden, 



„ Die van de derde Soort heb ik nooit geheel kunnen bekomen. Eenige heb- 

 „ ben een Huid als Sagryn , waar mede men Hout glad maakt. Ik heb 'er een Kop 

 „ van, die, naar evenredigheid van de anderen, een Lyf gehad moet hebben vari 

 „ anderhalf Ellen lang. Een ander Stuk, dat ook dergelyke harde Huid gehad heeft, 

 „ laat zig met woorden naauwlyks befchryven. Bovendien kan men een vierde Ge- 

 „ dagt vinden, dieeene geheel gladde Huid hebben, waar van, by my, maar ééri 

 „ Stuk voor handen is , dat een Aal fchynt te zyn geweed. 



„ Hoe regelmaatig , nu , en Werktuiglyk deeze overblyfzels zyn , als ook hoe net 

 „ en juid zy met onze hedendaagfche Vidchen fchynen overeen te komen; zoda- 

 „ nig zelfs, dat men ook , door het afdypen , de Buikvinnen , die door het Vleefch 

 , ? van den Rug bedekt waren, in fbmmige Viflchen weder voor den dag kan bren- 

 „ gen, alsook, wanneer twee Viflchen over elkander leggen, het Vleefch des eé- 

 „ nen zeer naauwkeurig van dat des anderen affcheiden: zo bevind ik doch in de 

 „ drie befchreeven HoofdGedagten iets, het welk zig metgeenerley Soort vanon- 

 „ ze leevende Vidchen laat overeenbrengen. Het bovende deel, naamelyk, van de 

 „ Staart, is veel langer, dikker, Vleefchiger en van geheel andere gedaante, dan heü 

 ,, onderde; ja; dit fchynt maar, als \ ware, een Vin te zyn van het andere; gelyk 

 „ dat door het afdypen, nog duidelyker wordt. Wil men , tot verklaaring hier van, 

 „ bybrengen, dat 'er, in ons Land, nog ons onbekende Geflagten zyn kunnen: 



„ dit 



