en OUDHEDEN des AARDBODEMS. 37 



getyks gefchieden , offchoon het in de langte van een Menfchelyken Leeftyd niet 

 veel bedraagt, en zo ongewaarwordelyk toegaat, dat wy maar weinige blyken daar 

 van te zien krygen. By den minften Regen openbaart het "zig, hoe de Rivieren 

 gekleurd worden, door vermenging van Aardagtige deelen onder 't Water. Deeze 

 Deelen, hoewel zy zig op andere plaatfèri weder zetten , en digt aan elkander te 

 leggen komen, bereiken doch nooit wederom die hoogte, vanwaar zy afgekomen 

 gyn. Dit is een onwederfpreekelyk bewys , dat de Bergen kleiner moeten worden ; 

 dewyl de tyd een geduurige verandering in dezeïven te wege brengt. 



Wanneer een Vlakte der Aarde met Water bedekt geweeft is, waar in ontelbaare 

 Soorten van Water • Dieren geleefd hebben en daar in voortgeteeld zyn , en deeze 

 Wooningen , door ons onbekende Toevallen des Tyds , van Water ontbloot zyn 

 geworden: hoe zal het dan met de leevende Schepzelen , daar in, gegaan zyn? Meri 

 zegt ons; zy gaan den Stroom of vloeijing naa: doch dit is een zeer flegte oplosfing. 

 De meeften van deeze Schepzelen, gelyk Schulpvifïchen en ontelbaare anderen, moe- 

 ten het wel laaten fteeken , dewyl zy een zo verren Togt niet onderneemen kunnen. 

 Wanneer nu zulk eene verlatene Vlakte des Aardryks, die te vooren met Water be- 

 dekt was , volgens de voor gedagte denkbeelden tot opdrooging is gekomen , en de 

 veranderingen van den Tyd heeft moeten ondergaan, zo heeft het wel kunnen ge- 

 fchieden, dat de in de weeke Klomp leggende Schaalen van Dieren, Hoorens en Schul- 

 pen, door den tyd verdweenen zyn: aangezien uit die Vlakte ook Diepten of Va- 

 leiien nullen voortgekomen zyn, welkende Menlchen bebouwd, bewoond, en tot 

 hun Verblyf uitgekoozen hebben; alwaar dan ook veelen door hun tot vergruizing, 

 door 't vertreeden», zullen geraakt zyn : terwyl , in tegendeel, de Hoogten, die 

 minder bewoond worden , haare Steenen Schatten ons nog heden vertoonen. Dit 

 zou tot een bewys kunnen dienen , waarom men in de Valeijen zo weinig , en, 

 daarentegen , op de Bergen de meefte Verfteende Zaaken vindt. Ten minfte ge- 

 viel my deeze oirlprong der Bergen, op zodanig eene manier, beter, dan die vari 

 MoRRO. Zy is ook veel begrypelyker, doch met deeze zwaarigheid verbonden, 

 dat tot zulke Veranderingen miliioenen van Jaaren vereifcht werden, welken ik met 

 • eenen Plato of Aristoteles niet durfde vastftellen; hoewel het ook, by de niéüw- 

 fte Chronoiogiften , op een paar Eeuwen in de Tydrekening niet zal aankomen. 



Die zig eenmaal 5 voorzeker, overtuigd bevindt , dat dit levendige Schepzelen 

 zyn geweeft, gelyk zy ook niet anders kunnen zyn, die zal door eigen nieuwsgie- 

 righeid gedreeven worden, om de Zaak verder naar te fpooren, hoe het mooglyk 

 zy, dat wy dezeïven thans in zulk een veranderden Staat vinden, niettegenftaande 'er 

 zig ontelbaare zwaarigheden opdoen. 



Het gene zig, aangaande een groot Lighaam, op eerftgemelde wyze laat beflui- 

 ten, is omtrent een klein Lighaam op eene andere wyze aan te merken. Men vindt 

 in deeze en. veele andere Landftreeken, een ontelbaare menigte van kleine Schulp- 

 jes, en veele andere dingen; zo dat hetichynt, even of men op den bodem der Zee 

 ware. Een zo klein Schepzeltje , dat uitermaate teder is, kan onmooglyk veel gé- 

 weids uitftaan; daar het niettemin in groote volkomenheid, geheel en gaaf, in over- 

 groote veelheid aangetroffen wordt: zo dat hier uit, zo wel als aangaande de groote 

 Schulpen, fchynt te blyken, dat zy haaren oirfprong aldaar gekreegen hebben. Alle 

 Verfteende Zaaken, die in groote menigte by elkander leggen, fchynön my eerder 

 bewyzen af te geeven, dat zy reeds van Natuure dus by elkander gewoond heb- 

 ben, dan dat zy door eengroot geweld eerftdus, gelyk men ze heden v.ndt , by 

 elkander gebragt zouden zyn. Weshalve ik het Gevoelen van Scheuctzer aan- 

 gaande den Kuitfteen, als of de Kuit, om denzelven te formeeren, eerft by elkan- 

 der verzameld ware, niet gaarn zou willen onderfchry ven. . 



Doch, ten einde ik niet al te verre vari myn Onderwerp afwyken moge : ik ge- 

 loof dat niemand o P deeze Plaat, N. XXII, de eerfte of bovenfte afbeelding voor 



l Deel. K iets 



