4 4 ^ELDZAAMHEDEN der NATUUR 



binet van den Heer Hofraad Trew ontleend is. Dit Petrefakt munt , door zyne 

 volkomenheid, by veelen uit; dewyl de gantfche Visch, van den Kop tot aan de 

 Staart, zeer kenbaar is, en de Kop in 't byzonder geeft Van de Natuuriyke gefteld^ 

 heid veele blyken. Van boven, op de Rug, zyn merktekenen, als kleine Schub- 

 betjes, doch die 'er , naar evenredigheid van den Visch, geene kunnen zyn, alzo zy 

 veel te klein waren. De Graat is, Van den Kop tot aan de Staart, in haare Na-. 

 tuurlyke legging te vinden , en de verfcheiderley verwiflèlende Kleuren , geel , 

 roodagtig en graauw, onder elkander gemengd, geeven den geheelen Visch een be- 

 vallig aanzien. 



P L A A T XXXIIÏ. 



Gemakkëlyk is het te begrypen , dat de Infekten en andere dergelyke tedere 

 Zaaken, wanneer die op Stèenen gevonden worden, een groote zeldzaamheid moe- 

 ten zyn; dewyl het byna onmooglyk fchynt , hoe zy voor de vernieling kunnen 

 bewaard zyn gebleevert. Men vindt de zodanigen niettemin inderdaad verfteend, 

 gelyk deeze Plaat daar van de ontwyfelbaaré blyken oplevert, en, dat meer is, zy 

 komen 'er Zo volmaakt en Natuurlyk voor, dat, wanneer ik ze niet met myn ei- 

 gen Oogen had gezien , (want deeze zelfde Soort is in het Beurerifche Kabinet te 

 Vinden:) ik, zo min als veele andere ongeloovigen , miflchien 'er even zo wei- 

 nig geloof aan geflagen zoude hebben. Men zietze 'er ook met zulk een duidely- 

 ke fcherpheid ingedrukt, dat het niet noodig is, eerft de Zinnen te flypen en den 

 Steen een tyd lang te bekyken, om door Zyne Inbeelding wat uit te broeden. Veel- 

 eer zynzy zo kennelyk, dat ieder Inlêkten- Kenner haar op ftaande voet by haa- 

 ren naam zal noemen. De mooglykheid , hoe zy in de Steenen zyn gekomen , 

 laat ik anderen nafpooren. Genoeg is 't, dat ik werkelyk plaats hebbende waarhe- 

 den in de Natuur vertoone. Want, terwyl ik dit fchryf , kan ik niemand verze- 

 keren, dat ik my deswegen in een Penneftryd wil inlaaten, offchoon dit een On- 

 derwerp zy, over 't welke men genoeg Gerugts zoude kunnen maaken. 



Op het Stuk, met N. i. getekend, is eene Figuur, die zig moeielyk laat ver- 

 klaaren: want het fchynt niet, dat dezelve behoord hebbe tot eenig leevend Dier> 

 ten ware het een Wervelbeen van de Ruggegraat mogte zyn. Het Stuk N. 2, 

 daarentegen , is zo veel te düidelyker dewyl men behalve de Diertjes , daar op 

 voorkomende, op hetzelve ook eenige Grashalmen ziet. Op de Stukken N. 3 en 

 4, het welk twee Bladen zyn, die men van elkander gefpleeten heeft , vertoont 

 zig wel even 't zelfde Infèkt, doch na dat het tot volkomen wasdom , in deeze 

 Verandering , gekomen is. N. 5 , is wederom wat twyfelagtiger , en ik zou daar 

 omtrent zo min, als aangaande het eerfte, beweercn willen ; dat hetzelve een wee- 

 zentlyk Infèkt zy geweeft; hoewel het nergens meer, dan naar een Infèkt, gelykt. 

 N. 6, zweemt grootelyks naar eene Rups, zo als dezelve tot de Verandering ge- 

 reed is: ten minfle geloof ik dit Eer, dan dat het de Ziel van een Polypus zoude 

 zyn , die op den Steen zittende gebleeven ware. 



PLAAT XXXIV. 



Hoe onzeker ook het aanzien zy van dit Verfteende Stuk , is my doch Zyns ge- 

 lyke nooit meer voorgekomen. Alzo de Heer Bezitter zeer veel agting voor dit 

 Stuk hadt, is een naauw keurig afdrukzel in Pleifler door den Heer Doktor Ges- 

 Nerus overgezonden , naar het welke men hetzelve behooriyk heeft in Plaat ge- 

 bragt. Dit zeldzaame Stuk komt geen Schepzel nader dan een Schildpad , voor 

 welke het ook door den Heer Doktor, zo even gemeld, en door meer anderen, 

 is gehouden. Het Origineel beftaat uit zwarte Ley, daar het, in fommige plaat- 

 (èn, taamelyk verheven op legt. Boven aan de ronding, welke doch aan 't eene 

 Deel kenbaarder is dan aan het andere, ziet men de overblyfzels vanden Kop, en, 



niet 



