niet 

 waar 



en OUDHEDEN öes AARDBODEMS. 4 j 



t ver daar van, wordt men eene zeer duidelyk uitgefpannen Poot of Voet ge- 

 „„ar, welke ook^naar de Klaauwen van een Kikvorfch taamelyk zweemt. Doch 

 het eene Deel, in 't midden, geeft onbedriegelyke kentekenen, ais naar het Geraam- 

 te van eene Schildpad volmaakt gelykende. Ik heb gelegenheid gehad , om het 

 bovenfte gedeelte of Schild van een Schildpad met dit Verfteende te vergclyken , 

 en bevonden, dat het daar mede wel overeenftemt, en kan dus te minder twyfe- 

 Jen, of het zal weezentlyk zodanig iets zyn geweeft, als men het voor uitge- 

 geven heeft. 



PLAAT XXXIV, a. 



Op deeze Plaat is het met N. r, getekende Geraamte juift even 't zelfde, als 

 waar van ik reeds op de IX. Plaat gewag gemaakt heb, dat ik het tegenwoor- 

 dige Stuk wilde nageeven , alzo hetzelve een zeer duidelyke vertooning maakt 

 van een Schepzel (*). Men ziet zeer klaar, dat hetzelve uit zeven Hoofdtvvy- 

 gen, Takken of Punten, (hoe men ze ook noemen wil,) beftaan heeft, die allen 

 uit aan elkander hangende Geledingen famengefteld zyn , en die, daar zy aan het 

 Lighaam van het Schepzel ge/laan hebben , dikker en fterker voorkomen , dan 

 naar de Enden toe. Dit ftrekt tot een klaar bewys, dat het niets anders dan eene 

 Zee-Zon oïCapüt Medüfa is geweeft, welke uit zeven Takken of Punten beftaan,, 

 en zig in deeze gedaante Samengetrokken heeft ; even gelykerwys men de vyf 

 Vingeren van de Hand kan famenvoegen , wanneer men iets daar mede wil op- 

 vatten. Het was wel mooglyk , dat aan het Lighaam zelf nog eenige Punten ge- 

 daan hebben ; dewyl men in den Steen nog iets , dat naar verdwynende Trekken 

 gelykt, kan befpeuren; doch dewyl het zig niet duidelyk onderfcheiden laat, en 

 ik geen vrind van bloote inbeeldingen ben, zo durf ik dienaangaande verder niets 

 bepaalen , dan dat ik met myne eigen Oogen zie : zonder te onderzoeken , of 

 'er een Zee-Zon , of zogenaamd Caput Medufa , met zeven Punten gevonden 

 worde, of niet. Want, fchoon ik wel weet, dat de Wereld ook zonder dien be- 

 ftaan kan , heeft het doch de groot/te waar/chynlykheid , dat dit een Schepzel 

 moet zyn geweeft, hoedanig een, zonder eenige tegenwerping, nooit by toeval 

 kan ontftaan zyn : Ja hy moeft zyn Verftand verzaakt hebben, die zig dergelyke 

 Herfenfchimmen in 't Hoofd kon brengen. 



De Leedjes aan de Hoofdtwygen zyn rondj en bedroegen in de langte niet 

 meer dan eene dikke Mesrug, indien menze op zig zelf konde opzetten; daaren* 

 tegen zyn de genen , welke links en regts aan de Hoofdpunten , gelyk de Vifch- 

 graaten aan de Rugwervelen , zitten , van eene geheel verschillende gefteldheid. In 

 plaats , naamelyk , dat de Graat van een Vifch uit een enkel ftuk beftaat , zo zyn 

 deeze uit loutere Geledingen te famen gevoegd, die naar het End toe niet minder 

 verfmallen en fpits worden, dan de Vifchgraaten. De Leedjes zyn in dezelven wat 

 langer, dan in de Hoofdtwygen zelf: zy zyn, wanneer men die met een Vergroot- 

 glas befchouwt, hoekig, en hebben byna de figuur van de Leden der Vingeren, 

 welken, daar zy aan elkander gewricht zyn s wat verhevene Kraakbeenen hebben, 

 wanneer zy , door Ontleeding , van Vleeich ontbloot zyn. Dit heeft zig op dé 

 Plaat, wegens de kleinheid van deeze Deelen, niet zo wel laaten uitdrukken, als te 

 wenfehen ware geweeft, of als de Steen zelfs dit, by naauwkeurige befchouwing, 

 voor Oogen fielt, 't Geen dit Petrefakt nog verder merkwaardig heeft , zyn de me- 

 nigvuldig over elkander leggende reeds befchrevene Graaten , die op veele plaatlèn * 

 wel twee, drie, of vierdubbeld boven elkander gevoegd zyn: dewyl zy, terwyl het 

 Dier zig te famen trok, elkander moeten aangeraakt, en dus de eene over de andere 



heen 



(*) Pk geloof dat Knorr. zeggen wil, in de Ver- alwaar van zodanig een Steen, by Solnhofen gevoi?< 

 klaaring van de Elfde Plaat , hier voor bladz. 12, 13, den, wordt gefproken.] 



ƒ. Deel. M 



