62 2ELDZ AAMHEDEN mr NATUUR 



de grootere te leggen gekomen zyn, en waarom dat menze, de eene hier, cfê 

 andere daar, in de zelfstandigheid van den Steen verftrooid zynde aantreft. Want* 

 Zegt hy in een Brief- zo wy ook al toeftaan wilden , dat deeze Rotfen , ten tydö 

 van den Zondvloed , maar enkel uit Kley en Aarde beftaan hebben, en dat deezó 

 Lighaamen, door eene geweldige Overftrooming, daar in verzonken zyn, en dat 

 -deeze Kley en Aarde vervolgens, door langheid van tyd, in een digten Kalkfteen 

 overgegaan zyn. Ik zeg, wanneer wy dit alles wilden toeftaan, zo kan ik nog niet 

 begrypen, door welk een geweld zulke Lighaamen zo diep in de Aarde of Kley 

 hebben kunnen weg zakken. 



Deeze mooglykheid , niettemin, laat zig zeer gemakkelyk door Proefneemingen 

 bewyzen. Wanneer men, in een Vat, Kley of Potaarde oploft en week maakt, zö 

 dat 'er Lighaamen kunnen indringen , dan zullen de ingeworpene Lighaamen be- 

 zwaarlyk alle in een Horizontaale lyn komen te leggen, al waren zy ook van eenè 

 zelfde zwaarte : want een kleine weerftand houdt het daar in zakkende Lighaam 

 tegen. Wordt 'er de volgende Dagen iets ingeworpen , na dat zig de Potaarde 

 weder van 1 gezet heeft, zo is 't wel te begrypen , dat hetzelve niet tot om laag 

 daar in kan dringen , en dus moet een Lighaam , zelfs , dat tienmaal zwaarder is, 

 boven het ligtere komen te leggen. 



Dat zig, nu, den Heer Cole zyne Cornna Ammonu of Slangenfteenen zo dun 

 in den blaauwagtigen Leyfieen bevinden, houd ik voor een flegt bewys, dat zy by 

 toeval ontdaan zyn zouden: want, hoeveel blyft 'er wel na het vergaan van een 

 geheel Menfchelyk Lighaam over? Zou dit wel een Hand vol Aarde uitmaaken % 

 Wanneer wy , dan , vaftftellen , dat alle deeze Schepzelen, die in 't Water lee- 

 ven , meeftendëels uit een Slymige zelfftandigheid of Wezen beftaan : hoe veel 

 Lighaamelyks zou daar van wel' overblyven ? Al het overgebleevene zyn de Schaa- 

 len, en^ deeze Schaal, of het Natuurlyke Dier, is niet meer te vinden- hoe 

 kunnen wy dan oordeelen , dat deeze in Leyfïeen bevindlyke Hoorens te dun 

 Zyn. 



Die de gelegenheid waarneemt om Schulpen te zien , zal 'er zeer veele vinden 

 die niet dunner konden zyn. Ik zelf heb hier omftreeks , by het droogmaaken van 

 een Vy ver , tweemaal Koorentjes gevonden , die zo dun van Schaal waren, dat 

 ikze de eerrte maal , door het enkele aanraaken met de Hand , verpletterde , of 

 fchoon zy zo groot waren, als een halve Ockernoot. Toen ik zodanigen weder 

 vond , gebruikte ik meer voorzigtigheid , en bragt dezelven onbefchadigd naar 

 Huis , leggende die by myne andere Conchyliën. Zy zyn zo dun en ligt , dat 

 menze van de Hand gemakkelyk kan afblaazen. En, hoe weinig dikte heeft de 

 Papieren Nautilus? Waarlyk niet meer dan die van een zodanige Engelfche Munt, 

 al was 't ook, dat hy dubbeld te famen gedrukt werde. Zodanigen , nu , zyn 'er 

 nog meer te vinden", onder de Conchyliën : zo dat van veelen wel niet'meer zou 

 kunnen overblyven. 



Dat deeze Hoorens, bovendien, zig als met Blad-Zilver overtoogen vertoonen, 

 gelyk ook de op de Plaat voorgemelde Leyfleen geel aangevloogen is ; dit ver' 

 ftrekt tot een nieuw bewys voor de genen, die deeze Zaaken van een Dierlyken 

 oirfprong agten. Wanneer zy , naamelyk, zig met andere Kleuren, dan de 

 overige Leyfteen heeft, voordoen, daar uit kan men vaftelyk befluiten, dat ook 

 wat anders daar tulkhen moet gekomen zyn, 't welk deeze verandering heeft 

 kunnen aanneemen. De Leyfteen zou anders niet alleenlyk waar de Hoorens 

 leggen , maar overal met zulk een Glans voorzien zyn. Alle bewysredenen 

 egter, die ooit ter baan gebragt zyn, overtreft die gene, waar van ik de uit- 

 vinder ben , en waar van ik by geen Autheur ter wereld nog iets gezien heb of 

 gelezen , en deeze Ontdekking is my zo veel te aangenaamer, dewyl men niet 



ligt 



