N •'. (■• AOARDH. 



DE LAMINARIEIS & FUCACEIS GROENLANDLE OBSERVATIONES. 



I. Lauiinaria cuiieifolin ,/. Ag. de Laminarieis in Act. Lund. IV. p. 10. Quse nomine 

 L. cuneifolise descripsi specimina, e littore pacifico American superioris mihi advenerunt; 

 ad eandem speciera pertinere videntur specimina, magna copia et omni tetatis stadio e 

 Groenlandia reportata. Ni fällor hsec quoque est species, qua> nomine L. saccharina? a 

 Dickie (Collect. of Algm from. Cumbeiiand Sound in Linn. Soc. Journ. Vol. IX p. 237) 

 & Al. Croall {in R. Browns FL Discoana, FL Bot. Soc. Edinb. p. 439) enumeratur; 

 veram enim L. saccharinam e Groenlandia nondum vidi. 



Ut L. longicruris stipite prselongo, ita L. cuneifolia stipite brevi insignis; inter plurima 

 hujus specimina nullum cujus stipes ultra tripollicaris fuit, etiamsi pennam cygneam 

 crassitie superaret; in longe plurimis stipitem 1 — 2 pollicarem vidi. Stipes in suprema 

 parte leviter compressus in laminam abit, basi eximie cuneatam. Individua basi reque 

 cuneata insignia juvenilis L. saccharina forsan offerat; qua? vero hujus sunt provectiora 

 a^tate basi fiunt latiora, donec demum lamina basi omnino cordata instructa sunt; spe- 

 cimina L. cuneifolia^ plurima vidi adultiora et fructifera, quse basem cuneatam stricte 

 eonservant. Color L. saccharina 1 , ubicumque recens observatur & adulta, est obscure 

 brunneus; L. cuneifolise lamina fere e luteo virescens, soro brunneo. L. cuneifolia, si 

 juventute folio magis lanceolato — oblongo nunc quoque pra-dita sit, adulta habet 

 formam totius lamina' magis cuneatam & in parte dimidia superiore latiorem, suprema 

 [)arte iterum angustata. In L. sacharina lamina ambitu magis oblonga, media parte 

 latiore. Specimina nonulla L. cuneifolise vidi, quaj sesquipedem usque lata fuerunt ; 

 plurima vix pedein latitudine superant, longitudine totius plantas 1A — 2 ulnas aequante. 

 Margo lamina 1 in L. cuneifolia tennis et eximie undulatus, intima cuneata basi excepta, 

 quae planiuscula & crassitie firmior; nec in ullo specimine rugas istas admodum promi- 

 nulas vidi, (jua* sa-pius in L. saccharina obveniunt; si lamina in L. cuneifolia bulloso 

 insequalis obveniat, hoc aliter & multo minus conspicuum. Consistentia & colore 

 laminse potius conveniunt L. caperata (L. maxima) & L. cuneifolia. Sorus, ut in 

 omnibus specibus, quaä L. saccharinae analoga» censeantur, demum vittse longitudinalis 

 ad instar mediam laminam occupat; sed in L. cuneifolia prsecipue in inferiore dimidia 

 parte lamina' situs, licet in superiorem dimidiam partem quoque adscendat; dum in 

 aliis speciebus prsecipue superiorem dimidiam partem lamina- occupare mihi adparuit. 

 Qua positione quoque sequitur ut in folio vetusto, lamina nova sublevato, sorus adhuc 

 in L. cuneifolia conspicuus adsit, dum in ca^teris speciebus, tempore innovationis folii, 

 saepius, ut putarem, dissolutus sit. In L. cuneifolia, ut in L. maxima, sorus crassus 

 brunneus supra laminam tenuem virentem expansus, multo evidentior est quam in 

 aliis speciebus. 



Si, ut putarem, specimina oceami pacifici et Groenlandica ad eandem speciem 

 pertineant, L. cuneifolia novum proebeat exemplum Algarum, quse in utroque mari 



