BIDRAG TILL KÄNNEDOMEN AF GRÖNLANDS LAMINARIEER OCH FUCACEER. 25 



& ipsa basi demum ovato-cordata. Substantia exsiccata? rigidiuscula, tenue pergaraena. 

 Color recentis obscure olivaceus, exsiccata? olivaceus aut obscurius fuscescens. 



Stipes in longe plurimis speciminibus perbrevis, pinnis pluriinis & permagnis 

 demum onustus, atque lamina demum basi latissima huic longe alium habitum quam 

 creteris speciebus tribuit. Dicere tamen fas est, me quoque vidisse specimina, in qui- 

 bus stipes longior & fere ejusdern longitudinis ac in pra?cedentibus speciebus. Ejus- 

 modi autem stipitem multo crassiorem esse quam in aliis, et tantuin in individuis annosis 

 occurrere putarem; facilis nimirum est conjectura stipitem in hac specie, ut in aliis, 

 innovatione folii facta & pinnis novis in parte prolongata provenientibus, sensim 

 increscere. Quod ita maxime annosum specimen vidi, stipite fere 6 pollices longo & 

 pennam cygneam fere crasso, at compresso, instructum est. Pinna? in hoc pedales fere 

 longitudine. Aliud pfseterea adest pinnis alternis remotis instructum, quod haud male 

 in L. remotifoliam Delap. Fl. Terr. JSfeuv. p. 35 quadraret; at ejusmodi specimina 

 statum peculiarem — sub tempore prolongationis stipitis forsnn örtum — constituere 

 putarem, cujus unamquamque speciem sua generare exempla conjicerem. 



In parte pinnigera stipitis, rachis leviter compressa adparet; in exsiccata quasi 

 margine tenuiore conjunguntur bases pinnarum (nec ut in prioribus quasi e canaliculo 

 impresso egredientes). Costa quoque minus in utramque paginam proeminet, potius a 

 faciebus planata seu anceps, marginibus lamina utrinque continuatis, dicenda. Con- 

 sistentia lamina? antecedentibus tenuior, tamen firmior quam Al. membranacea infra 

 descripta. 



Nomen Al. Pylaii huic conservandum putavi, licet dubiis quibusdam obnoxium. 

 Ex observatione, in Alg. Orhot. allata, certura mihi videtur speciem supra descriptam 

 eandem esse, quam nomine A. Despreauxii designavit Bory. Specimen enim habeo, 

 quod in eodem loco & ab eodem Despreaux lectum fuit. In Diet. Class. Vol. IX, 

 anno 1826 impresso, haec species Boryana cum aliis non memorata est, speciminibus 

 postea allatis (1828). Novum nomen a Boryo datum fuisse planta?, quam paulo antea 

 ipse nomine Al. Pylaii descripserat, vix assumere liceat; At mihi certum videtur 

 Boryanam Al. Despreauxii cum Pylaisei Al. Pylaii congruere; Hinc dubia mihi manent an 

 eandem omnino plantam nomine Al. Pylaii intellexerunt Bory & Delapylaie. Delapy- 

 laie ipse quoque confitetur, se unicum specimen Al. Pylaii reportasse, quod Boryo 

 datum fuit; ipse tamen alia specimina sub eodem nomine postea distribuit, quorum 

 unum mihi datum, licet admodum juvenile, cum planta supra descripta Groenlandica 

 evidenter convenit. In descriptione, quam in Flora Terra? nova? dedit, lapsus quidam 

 calami occurrere videntur, qui rem ulterius obscurant: longitudinem nempe stipitis 

 5 millimetros, latitudinem vtro 6 centimetros esse dixit, quod ita vertendum suspicor 

 ut longitudo 6 centimetros, & latitudo 5 millimetros requaret. Alio loco stipitem 

 brevissimum esse dixit. Bory de longitudine stipitis in sua specie nullam omnino 

 mentionem fecit. 



Ipse longitudinem stipitis ab aetate omnino dependentem esse judicans & forma 

 pinnarum tantum duetus, breviter stipitatam Al. Pylaii cum longe stipitata Al. mem- 

 branacea antea conjunxi. Magna utriusque forma? speciminum copia observata, 



K. Vet. Akad. Han. II. 1!. 10. V... 8, 



