RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 31 



1 9 Expeditie Kleiweg de Zwaan 1907. Ringgat. Midden Sumatra. 

 Bij dit exemplaar is de kleur van het middengedeelte van den midden- 

 band van het halsschild, slechts iets donkerder dan de gele dwarsbanden 

 die aan weerszijden hiervan verloopen. 



Het gedeelte van den zwarten band op de metazona van het halsschild, 

 reikt bij het Q niet, bij het cf echter dikwijls wel tot aan den achter- 

 rand van het halsschild. 



Var. atra nov. var. PL I, fig. 1. 



Bij deze variëteit is de voorvleugel korter dan bij het type, nauwlijks 

 reikend tot aan het uiteinde van het achterlijf. De achterscheen is zwart 

 met een gelen ring aan de basis en een klein geel vlekje aan den buiten- 

 rand in het midden der scheen, zonder eenig spoor van rood in het 

 topgedeelte. De overige kenmerken komen overeen met het type, zoodat 

 deze variëteit tot deze soort gerekend moet worden. 



Traulia antennata C. Bol. 1917. 



In het K.K. Hofmuseum te Weenen bevinden zich 1 cT en 1 Ç uit 

 Tonkin (co-typen). 



Traulia ornata tonkinensis subsp. C. Bol. 1917. 



In het K.K. Hofmuseum te Weenen bevinden zich 1 <$ en 1 9 u ^ 

 Tonkin (co-typen). 



Traulia borneensis nov. sp. 



Kleur bruinzwart. Op het voorhoofd bevindt zich een smalle gele 

 dwarsband, in het midden tusschen de sprietgroef en de clypeus. Deze 

 dwarsband verbreedt zich naar de wang toe naar onderen, en bereikt op 

 de hoogte der carin. later, den onderrand. Vandaar uit versmalt hij zich 

 weder, loopt over de wang naar achteren, alwaar hij bij den achterrand 

 zich weer verbreedt en deze geheel vult. Hij zet zich voort langs den onder- 

 rand van de zij plaat van het halsschild tot op het episternum van de 

 mesothorax. Clypeus met 2 kleine gele schuinstaande langsstreepjes. 

 Monddeelen zwart, kaak- en liptasters geel. Sprieten zwartbruin, basaal- 

 en eindleedjes roodbruin. Boven op den schedel bevindt zich aan weers- 

 zijden een smalle gele langsband die begint aan den top van het fasti- 

 gium verticis, zich voortzet langs den binnenrand der oogen, over den 

 schedel, en vervolgens over het halsschild en eindigt in een langsvlek 

 langs de anaaladeren van den voorvleugel. 



