24 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. 



Tomo XV num. 10. Abril 1917, waarin hij de tot 1917 bekende soorten 

 van deze groep, vermeerderd met een 6 tal nieuwe, monographisch be- 

 handeld. Bij de revisie en determinatie van het Orthoptera materiaal van 

 het Museum van Natuurlijke Historie te Leiden, kreeg ik de oorspron- 

 kelijke exemplaren van de Haan, alsmede nog eenige nieuwe soorten ter 

 bestudeering en kon hiermede tevens bovengenoemde monographie ver- 

 beteren en vermeerderen. 



Tevens ontving ik een kleine collectie van het K. K. Hofmuseum te 

 Weenen ter revisie en determinatie. Ook hierin werden eenige nieuwe 

 soorten aangetroffen. Zooals uit het werk van Bolivar blijkt en zooals 

 hij mij persoonlijk meedeelt, heeft Bolivar de typen van de Haan niet 

 onder oogen gehad en kon alleen afgaan voor sommige soorten, op de 

 onvoldoende beschrijvingen. Hierdoor zijn eenige verbeteringen noodzakelijk 

 geworden. 



In de volgende tabel worden alle tot nu toe bekende geslachten en 

 soorten opgenomen. 



1. Het onderste gedeelte van het voorhoofd, beneden de sprietgroef, staat 

 verticaal (frons verticalis). De achterste dwarsgroef van het halsschild 

 is in het midden boogvormig naar voren gebogen. Lichaam zonder 

 zwarte banden of strepen. 1. Orthocephalam nov. gen. 



Het onderste gedeelte van het voorhoofd, terugwijkend (frons reclinata) 

 vooral bij het cT. De achterste dwarsgroef van het halsschild in het 

 midden recht of maar flauw naar voren gebogen. Lichaam meest met 

 zwarte banden en strepen 2. 



2. Achterdij zeer dik en breed ; de carina superior l ) vanaf de basis tot 

 aan den top regelmatig gebogen. Cercus cT vanaf de basis tot aan 

 den top geleidelijk gebogen, versmald en gecomprimeerd, in een punt 

 eindigend; bij den top aan de buitenzijde met een breede uitschulping. 



2. Celebesia Bolivar 1917. 



1) De term carinula superior externa vereischt eenige nadere toelichting. De terminologie van 

 de verschillende lijsten der achterdij is niet altijd even duidelijk en goed omschreven, uien kan 

 de volgende deelen er aan onderscheiden. Bovenop bevindt zich een langslijst, de carina superior, 

 die zich uitstrekt vanaf de basis tot aan het uiteinde der dij. Aan weerszijden hiervan bevindt 

 zich de area superior externa aan de buitenzijde, de area superior interna aan de binnenzijde. 

 Daarop volgen aan de buitenzijde de area externomedia, aan de binnenzijde de area intemomedia, 

 die respectievelijk naar boven en naar onderen zijn afgegrensd door de carinula superior- en 

 inferior externa en de cannula superior- en inferior interna. De overblijvende onderste vlakte wordt 

 door 2 lijsten in drie areas verdeeld, de carina inferior externa en interna. De ruimte tusschen 

 de carinula inf. externa en de carina infer, externa heet area inferior externa. De ruimte tus- 

 schen de carina infer, externa en interna heet area intermedia. De ruimte tusschen de carina 

 infer, interna en de carinula-inferior interna heet area inferior interna. Aan den top bevindt 

 zich de knie, die bestaat uit de lobus yenicularis interna- en externa, waarvan het bovenste deel 

 de arcus genicutaris vormt. 



