24 ZOOLOGISCHE MED EDEELINGEN — DEEL I. 



de valvae (v.), die in den regel twee processus bezitten, een dorsalen 

 (pr. v. s.) en een ventralen processus (pr. v. i.). De saccus, een orgaan 

 dat veelvuldig bij andere Lepidoptera voorkomt, ontbreekt bij de 

 Lycaeniden geheel. De uncus is dàt deel, dat volgt op de sterk chiti- 

 neuse tergiet van segment IX en is bij de Lycaeniden zeer verschillend 

 van vorm. Onder tegen den uncus liggen twee haakvormige orgaantjes, 

 die tot steun dienen van den vliezigen anus (a.) en den naam dragen 

 van scaphium (se). De anus is dus gelegen tusschen scaphium en uncus. 

 In de ruimte tusschen den uncus en de beide valvae ligt de penis (p.). 

 Volgens de onderzoekingen van Zander betreffende de morphogenese dezer 

 organen, is de penis ontstaan uit den 10 den oorspronkelijken ring. Het schijnt 

 mij toe, dat uit den 10 den ring ook moet zijn ontstaan het orgaan, dat tot 

 steun van den penis dienst doet. Dit steunend orgaan varieert zeer sterk 

 in vorm. Bij de soorten van het genus Lycaena zien wij een chitine- 

 ring, die aan de dorsale zijde open is. Aan de ventrale zijde is de orbi- 

 culus (nom. nov.), de ring, verbonden met het basale gedeelte der valvae- 

 Op deze verbinding staat een rechthoekig gebogen staafje de norma (nom. 

 nov.). Tusschen orbiculus (o.) en norma (n.) in is het diaphragma ge- 

 spannen, een vlies, dat de lichaamsholte afsluit. Door dit diaphragma heen 

 steekt het penis-einde vrij naar buiten uit. Het geheel, orbiculus en 

 penis, zoowel als elk deel afzonderlijk, is beweeglijk. Orbiculus en norma 

 beperken de bewegelijkheid van den penis, die anders naar alle zijden 

 vrij zou liggen. De penis zelve, of beter het penis-einde, want de penis 

 strekt zich veel verder in de lichaamsholte uit, is eene holle chitine-buis 

 met een meer of minder puntig uiteinde, carina (ca.) en een basaal ge- 

 deelte. Yoor twee derde is de penis omgeven door eene scheede (p. s.) 

 die in het diaphragma eindigt. Binnen de penis-buis loopt de ductus eja- 

 culatoiïus (d. e.), die in een wijder gedeelte eindigt. Op dit blaasje, dat 

 in- en uitgestulpt worden kan, ligt in den regel een zeer merkwaardig 

 prikkelorgaan, dat veelal cuneus (cu.) wordt genoemd. De cuneus bestaat 

 uit scherpe, sterke chitine-schubjes, die bij de copulatie schuren op de 

 lamina dentata in de bursa copulatrix der wijfjes. Elk deel van dit sa- 

 mengesteld mannelijk copulatie-toestel varieert specifiek. 



Aan de vorming der vrouwelijke copulatie-organen werken mede de 

 drie laatste oorspronkelijke abdominaal-ringen. Resten van den 9 den ring 

 zien wij in de beide kleine anaalkleppen of valvulae (vl.), die voorzien 

 zijn van twee dunne chitine-staafjes (pr. vl.), waaraan retractorische 

 spieren gehecht zijn. Tusschen de valvulae ligt de anus. Uit het 10de 

 oorspronkelijke segment zijn gevormd de meer inwendige deelen, zooals 

 de bursa copulatrix (b. c). Onder den anus ligt de uitmonding der eigen- 

 lijke vagina (vg.), die bij de vlinders niet meer ter opname van den 



