's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HIST ORIE — LEIDEN. 25 



penis, maar uitsluitend voor het afzetten der ova dient. Het ostium 

 vaginae ligt tusschen het 8 ste en 9 de segment. Tusschen het 7 de en 8 ste 

 segment in vinden wij het ostium bursae copulatricis (o. b. c), die in 

 den regel sterk chitineus is. Door het ostium bursae komt de penis 

 in het collum bursae (c. b. c.) en verder in de eigenlijke bursa. Het 

 collum kan ver uitgestulpt worden, wat gedurende de copulatie steeds 

 plaats vindt. In de bursa kunnen wij vaak twee chitineplaten waar- 

 nemen, waarop véle tandjes ingeplant zijn. Deze platen worden lamina 

 dentata genoemd. Waarschijnlijk schuurt de bulbus, met spermatozoïden 

 gevuld, op deze lamina stuk en komt het mannelijk geslachtsproduct in 

 de bursa vrij. Door den ductus seminis (d. s.) komen de spermatozoïden 

 in het receptaculum seminis, dat weer verbonden is met de vagina, waai- 

 de bevruchting der ova plaats vindt. De bursa wordt ventraal beschermd 

 door eene sterke chitine-plaat, het sterniet van segment 7. Ook is de 

 vliezige bursa door eene sterkere chitine-scheede omgeven. Op het ster- 

 niet van segment VII zien wij vaak eenige gleuven en kammen, die ik 

 samenvattend aangeduid heb met den naam sinus (si.). In dezen sinus 

 kunnen wij goede specifieke kenmerken vinden, daar bij elke soort ver- 

 schillende modificaties optreden. Ook het gedeelte, distaal van het ostium 

 bursae, varieert sterk. De Heer de Graaf gaf aan dit deel den naam 

 van pars supra vaginalis. In den regel zijn de soortkenmerken in de 

 vrouwelijke organen gelegen, moeilijker te zien dan die in de mannelijke 

 organen, daar het geheel vlieziger is en meer verschrompelt, wat den prepa- 

 raten niet ten goede komt. Een goed sexueel kenmerk is nog, dat de pleurae 

 van het 8 ste segment bij het wijfje steeds eenen processus (pr. pi.) hebben. 

 De figuren 1 en 2 op plaat I geven van het voorgaande een duidelijk beeld. 



Bij de copulatie wordt de penis in de bursa gebracht, terwijl de valvae, 

 die steeds min of meer hol van binnen en gebogen zijn, in den sinus 

 grijpen. De uncus wordt gehaakt op de tergiet van het wijfje, waarschijnlijk 

 tusschen segment 8 en 9. De bursa-hals wordt dan naar buiten uitge- 

 stulpt. Vinden wij nu aan de valva sterke haken, dan zullen wij steeds 

 eenen goed ontwikkelden sinus vinden. Heeft de penis eenen cuneus, dan 

 bezit de bursa lamina dentata. Bij de vlinders der tweede groep (arion 

 enz.) is dit duidelijk waar te nemen. 



Wij kunnen nu overgaan tot het noemen der generieke en specifieke 

 verschillen van onze Lycaena's. 



Genus Lycaena F. 



De oogen fijn behaard; de wit geringde antennen tamelijk kort en 

 fijn, met duidelijke kolf. De palpen met een lang (bij het wijfje langer) 

 eindlid. De voorpooten bij de sexen verschillend; alle tibiae voorzien van 



