28 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL I. 



onderzijde varieert sterk, doch is doorgaans bruiner dan die van aegon. 

 Ook de teekening is véél fijner. Over de vrouwelijke dieren is reeds 

 voldoende geschreven. 



L. aegon W. V. is in Nederland een gewone verschijning, L. argus 

 daarentegen schijnt zeldzaam te zijn. 



De overige, aan argus en aegon na verwante soorten zijn zoowel mor- 

 phologisch als anatomisch zóó gemakkelijk te onderscheiden, dat ik eene 

 beschrijving overbodig oordeel. Uit de afbeeldingen der genitaliën op 

 plaat I (f. 5 — 9) zijn bovendien de anatomische verschillen duidelijk te 

 zien, zoodat ook beschrijvingen daarvan achterwege kunnen blijven. Ik 

 laat dus slechts de namen volgen : 



3. L. optilete Kn. 



4. L. semiargus Rott. 



5. L. alexis Scop. 



6. L. cor y don Scop. 



7. L. icarus Rott. 



Deze 7 soorten zijn op het eerste gezicht te onderscheiden van de 

 vier tot het volgende genus behoorende soorten, die niettemin na ver- 

 want zijn. 



Nov. genus. Maculinea. 



De oogen over het algemeen niet behaard {areas heeft nl. zeer 

 fijn behaarde oogen); de witgeringde antennen tamelijk kort en fijn, 

 met duidelijke kolf; de palpen met een lang eindlid. De voorpooten bij 

 de sexen verschillend; de tibiae zonder sporen. Ader 6 ontspringt naast 

 ader 7, die gevorkt is en waarvan de distale tak recht in de apex der 

 voorvleugels eindigt. De discocellularis gebogen ; ader 2 der achtervleu- 

 gels weinig verlengd. De uncus zwak gespleten met inwaart- 

 sche buiging met een tweeledig scaphium, dat nog met den 

 uncus sterk verbonden is; de valvae rechthoekig met een 

 zeer sterken, vooruitstekenden processus superior en 

 een sterken, g root en, rechthoekigen processus inferior. 

 De penis basaal sterk verdikt, met zeer ontwikkelden 

 cuneus en afgestompte carina. Bij de wijfjes duidelijke sinus- 

 ontwikkeling en lamina dentata in de bursa copulatrix. 



Het genus Maculinea omvat 4 inlandsche soorten, die alle onmid- 

 dellijk te onderkennen zijn aan hunne eigenaardige, lange trema-vormige 

 vlekken en aan de donsachtige blauwe kleur. Tot dit genus behooren 

 ook de uitlandsche soorten M. cyllarus Rott. en M. melanops B. De 

 scheiding tusschen de genera Lycaena en Maculinea is zuiver te trekken. 

 Inlandsen zijn: 



