206 ZOOLOGISCHE MEDEDEEL I NGEN — DEEL I. 



optreden. Petilia komt naar Australië toe menigvuldiger voor. Drie voor- 

 werpen van Nieuw-Holland behooren alle tot den vorm petilia. De schei- 

 ding tusschen bataviana en gelden aan de eene zijde en „fuscippus" aan 

 de andere zijde schijnt op de kleine Soenda-eilanden niet gemakkelijk 

 uit te voeren. In den regel is het materiaal dezer eilanden in de ver- 

 schillende collecties te schaarsch. 



D. plexippus (L.). 



Op de Philippijnen komt een ras van plexippus voor, dat in de voor 

 mij bereikbare werken niet vermeld is. In de collectie van het Leidsch 

 museum zijn twee door Semper verzamelde exemplaren, die beide van 

 den typischen vorm afwijken. Zij zijn kleiner, ongeveer als de Voor- 

 Indische voorwerpen, maar lichter gekleurd. De bruinzwarte nervaalstre- 

 pen zijn smaller; de witte vlekken der voorvleugels kleiner en onregel- 

 matiger geplaatst, zoodat zij meer het karakter van sumatrana Moore 

 vertoonen. Op de achtervleugels is echter geen spoor van wit te zien. 



Het is te betreuren, dat wederom de vindplaats niet nauwkeurig is 

 aangegeven, zoodat ik mij tevreden stel met de aandacht op de Philip- 

 pijnsche exemplaren te vestigen. 



Opmerkelijk is voorts, dat er in Zuid-Sumatra voorwerpen voorkomen 

 geheel gelijk aan die van Java en dat er op Java exemplaren gevangen 

 zijn overeenkomende met die van Sumatra, ni. met witte intranervaal- 

 vlekken op de achter vleugels. Dit vermengen van rassen schrijf ik toe aan de 

 tegenwoordige opheffing der oorspronkelijke isolatie. Een ras blijkt een 

 zekeren graad van standvastigheid te hebben, zoodat het voorkomen van 

 twee elkaar zeer na verwante vormengroepen binnen een begrensd ge- 

 bied nog niet op twee soorten behoeft te duiden. Een later geimmigreerd 

 ras eener soort kan het oorspronkelijke ras verdringen. Dit zien wij 

 vooral op Celebes gebeuren. 



Van het een en ander geeft de anthropologie ons fraaie voorbeelden; 

 ook wat betreft het opgaan van een ras in een ander. 



Van de Banda-eilanden en van Manawoko zijn ook eenige exempla- 

 ren aanwezig, die het meest overeenkomen met de beschrijving van 

 laratensis Butl. Zij bezitten eene groote witte intermediaanvlek. Daaren- 

 tegen komen de voorwerpen van Batjan meer overeen met die van Wet- 

 ter en met die der Kei-eilanden. Het materiaal is echter te gering om 

 er op te bouwen. Toch schijnt het mij toe, dat dit materiaal verschillende 

 insulaire rassen vertegenwoordigt. 



In het werk van Seitz wordt medegedeeld, dat de rupsen van alle 

 Danais-soorten drie paar tentakels hebben, terwijl in het werk der hee- 



