's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN 207 



ren Piepers en Snellen met nadruk er op wordt gewezen, dat de rups 

 van D. plexippus slechts twee paar tentakels bezit. Merkwaardig is voorts, 

 dat er van plexippus twee verschillende vormen van rupsen voorkomen, 

 die beide in het laatst genoemde werk afgebeeld zijn. 



Anatomisch kunnen plexippus en melanippus gemakkelijk specifiek 

 gescheiden worden, wat niet het geval is met melanippus en lotis en met 

 de overige soorten van de groep Danais. 



D. melanippus (Cram.). 



Yan Java en Krakatau zijn in de collectie eenige voorwerpen, waarbij 

 de cel en de intranervaalvelden der achtervleugels wit zijn. Zij gelijken 

 dus sterk op de Sumatraansche exemplaren. 



D. lotis (Cram.). 



Niettegenstaande melanippus door Shelford op Borneo en door Fruh- 

 storfer op Celebes is gevonden, beschouw ik, op grond der anatomische 

 gelijkheid, lotis als een ras van melanippus. De plaatsing der dorsale 

 haken op de penis, de vorm der valvae etc, de gedaante der vrouwelijke 

 genitaliën, alles wijst m. i. er op, dat wij slechts met ééne soort te doen 

 hebben. Beter schijnt het mij echter toe melanippus voor een ras van 

 lotis te houden. 



Lotis zou dan protomorph zijn en melanippus archimorph. Malossona 

 Fruhst. kan een metamorph ras zijn, ontstaan door kruising van inge- 

 voerde melanippus en lotis. Dit kan ook het geval zijn met de op W. Bor- 

 neo gevonden exemplaren van melanippus^ ofschoon ik zelf cle verklaring 

 van immigratie van Sumatra of de Riouw-Lingga eilanden voor aanne- 

 melijker houd. 



Van malossona is, voor zoover mij bekend, slechts één wijfje te Toli- 

 Toli gevangen, ook van W. Borneo zijn slechts enkele voorwerpen van 

 melanippus verzameld en wel in den allerlaatsten tijd. 



I), philene (Cram.). 



De exemplaren dezer soort van de Aroe-eilanden zijn zeer donker 

 gekleurd. 



Bij anatomisch onderzoek blijkt, dat philene en afftnis zeer na ver- 

 want zijn. Het schijnt mij dan ook waarschijnlijk toe, dat de eene vorm 

 uit den ander ontstaan is en dat affinis de Oostelijkste vorm is, die zich 

 naar het Westen toe verspreid heeft. 



