210 ZOOLOGISCHE MEDEDEELTNGEX — DEEL I. 



choaspes Butl. In het werk van Seitz staat choaspes als eene soort aan- 

 gegeven. Voor beide opvattingen valt veel te zeggen. 



I), cleona (Cram.). 



De groep Bavadeba IToore omvat vele soorten, die m. i. in het geheel 

 niet vast staan. Afgezien van de hoofdvormen, waarover men zou kunnen 

 redetwisten of zij tot afzonderlijke soorten dan wel tot rassen eener 

 zelfde soort gerekend moeten worden, zijn er soorten gegrond op één 

 enkel exemplaar. Dit schijnt mij toe bij de Lepidoptera in het bijzonder 

 zeer gevaarlijk te zijn. Zoo vinden wij in het werk van Seitz de soor- 

 ten (?!): D. philo Gr. -Sm. van Soembawa, waarvan tot nog toe slechts 

 één voorwerp en nog wel een wijfje bekend is; I). clinias Gr.-Sm., waar- 

 van één mannelijk exemplaar van Nw-Mecklenburg bekend is; I). timo- 

 rica Gr.-Sm., waarvan één wijfje gevangen is. Hier kan voorloopig slechts 

 sprake zijn van vormen, want materiaal ter bepaling der soort ont- 

 breekt geheel. Voorts leven er op Xw-Guinea ook eenige z.g. soorten, 

 die ik alle als lokale rassen beschouw van <■!<>< > na of schenkt. Het is een 

 bekend feit, dat ÎSw-Guinea tal van lokale rassen en afwijkende vormen 

 bezit. Van enkele dier vormen zijn wederom te weinig exemplaren ver- 

 zameld, die natuurlijk slechts morphologisch onderzocht zijn, d. w. z. op 

 het aderstelsel, vorm der palpen, antennen en op de kleurenteekening in 

 het bijzonder. Op deze wijze hebben wij geen juist beeld der natuurlijke 

 samenhang tusschen de enkele soorten, die tot Bavadeba behooren. 



Onderzoeken wij de hoofdvormen, waartoe ik reken : aspasia, cleona. 

 vitrina en schenki, dan valt het onmiddellijk op, hoe deze dieren in de 

 meeste kenmerken overeenkomen. Dat rassen eener soort in verreweg de 

 meeste gevallen ook anatomisch afwijken, is een bekend feit (Jordan, 

 Geogr. u. nicht geogr. Ev. Zeitschr. f. wiss. Zool. Bd. 83, p. 151, 1905). 

 Het aderstelsel is bij de genoemde vormen hetzelfde, zoo ook de vorm 

 der afzonderlijke lichaamsdeelen, de bouw der genitaliën, de vorm en 

 gedaante der rupsen. Wij vinden bij anatomisch onderzoek slechts secun- 

 daire verschillen in enkele onderdeden der geslachtsorganen en wel in 

 het bijzonder bij de mannelijke dieren. De wijfjes zijn bijna volkomen 

 gelijk. Al deze verschillen in de genoemde organen zijn van dien aard, 

 dat copulatie zeer gemakkelijk kan plaats vinden. Hieronder volgen eenige 

 figuren ter illustratie van het boven geschrevene. Varen meerdere vor- 

 men onderzocht, des te geleidelijker zouden zonder twijfel de overgangen 

 tusschen de vormen geweest zijn. (Fig. 1). 



Het is dan ook vrij zeker, dat de verschillen in kleur en teekening 

 de voornaamste hinderpaal zijn voor het in eene soort samenbrengen der 



