's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLI JKE HISTORIE — LEIDEN. 215 



pterologen ontsnapt te zijn door zijne groote gelijkenis met similis. Het 

 helaas eenige voorwerp, dat mij terstond tusschen eene serie similis- 

 exemplaren door den vleugelvorm en door de teekening in het oog viel, 

 pleit voor het hierboven geschrevene. De voorvleugels zijn hoekig en 

 ingesneden, zooals bij het juventa-msimietje ] cle achtervleugels zijn even- 

 eens hoekig gebogen en niet afgerond. De kleur is donker groenachtig 

 bruin, terwijl alle vlekken en strepen zeer gereduceerd zijn, gelijk bij 

 similis. Toch vallen twee kenmerken dadelijk op : de subcostaalstreep, 

 die van de voorvleugelbasis langs de cel loopt, is opgelost in een zeer 

 fijn veegje en in eene duidelijke vlek, zooals bij de meeste juventa's het 

 geval is; de eerste subradiaalvlek der tweede serie circumcellulair vlekken 

 is langgerekt, traanvormig en ligt in een lijn met de volgende vlekken. 

 Bij similis springt deze vlek steeds in, bij juventa niet. Het zou mij niets 

 verwonderen, indien dergelijke voorwerpen reeds in de verschillende col- 

 lecties voorkomen, doch steeds onder den naam similis. Voorloopig heb 

 ik boven beschreven vorm aangeduid met den naam „pseudosimilis" . 



In W.-Borneo treedt eveneens een zeer kennelijk ras op, dat sterk 

 het juventa-ksLYakter draagt, d. w. z., dat de strepen en vlekken grooter 

 en witter zijn dan bij similis en dat de vleugelvorm hoekiger is. 



In het Noorden van Borneo komen van Palawan b.v., geimmigreerde 

 vormen voor, waarvan de heer Fruhstorfer er een beschreven heeft onder 

 den naam kinitis. De m. i. oorspronkelijke Borneo-vorm heb ik den naam 

 „simillima" gegeven. 



Eene opmerkelijke verschijning is een op manillana gelijkend ras op 

 het, ten Zuiden van Celebes gelegen, eilandje Tanah-Djampea. Men zou 

 zoo verwachten een ras aan te treffen in kleur en teekening overeen- 

 komend met ishma Butl. of lirungensis Fruhst. Nu zag ik slechts twee 

 vrouwelijke voorwerpen, zoodat het best mogelijk is dat de mannelijke 

 exemplaren meer op die van Celebes gelijken. 



Ten slotte moet nog vermeld worden, dat op het eiland Manawoko 

 bij Goram, van de type afwijkende vormen voorkomen. In de museum- 

 collectie zijn twee mannelijke voorwerpen aanwezig, die onmiddellijk te 

 herkennen zijn aan hunne fraaie donkerbruine kleur, gebroken door hel- 

 der geelwitte vlekken. De grootte komt overeen met die van exemplaren 

 van Ceram. Over het algemeen gelijkt n remota" veel op meganira Grodt. 



D. juventa is een mooi voorbeeld van eene Indo- Australische soort 

 met eene „normale" verspreiding. De verschillende rassen zijn anatomisch 

 te onderkennen, hoewel de omlijning zeer bemoeilijkt wordt door de vele 

 geleidelijke overgangen. Wij kunnen de geographische ontwikkeling nagaan 

 van Oost naar West en Noord of andersom. Ook is goed te zien, hoe de 

 vormen op Celebes en ten Oosten van dit eiland afwijken van de Wes- 



