's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 219 



stipjes. Op de onderzijde zijn de twee seriën eveneens aanwezig. De vleu- 

 gel vorm wijst echter duidelijk op E. moor ei en niet op de naverwante 

 E. crameri Luc. Naar analogie van wat wij bij de andere E 'upl o e a-r assen 

 op de Anambas- en Natoena-eilanden hebben waargenomen, houd ik 

 bovengenoemd voorwerp voor een vertegenwoordiger van een lokaal ras, 

 „anambalis" . Een 9 zonder subapikaal- vlekken der Natoena-eilanden, 

 reken ik voorloopig ook hiertoe. 



E. crameri Luc. 



In het werk van Seitz vind ik niet vermeld, dat crameri ook op 

 Banka, Billiton en de Riouw-Lingga-eilanden voorkomt. In de collectie 

 van het museum zijn van deze vindplaatsen verscheidene voorwerpen, die 

 weinig afwijken van lanista Fruhst. van Natoena. 



De heer Snellen heeft blijkens een etiket in de collectie van het 

 museum de "West-Javaansche voorwerpen van crameri gescheiden van die 

 der overige eilanden. Op het soortetiket stond de naam javanica, dien ik 

 handhaaf. De West-Javaansche vorm schijnt, afgaande op de beschrijving, 

 van tenggerensis te verschillen. Het onderscheid is vooral gelegen in het 

 aantal der circumcellulair vlekjes op de voorvleugels, dat slechts drie 

 bedraagt bij de vrouwelijke exemplaren en bij de mannetjes varieert tus- 

 schen een en drie. De drie eerste subapikaal vlekken zijn zeer geredu- 

 ceerd tot verdwijnens toe. Bovendien is ook de submarginale stippenserie 

 verdwenen. Op de onderzijde zijn deze serien echter gedeeltelijk duidelijk 

 zichtbaar. Toiggerensis Fruhst. van Oost-Java is dus meer gevlekt. 



Een bijna ongevlekte vorm komt voor op de Klapper-eilanden ten 

 Z.-W. van Java. Op de bovenzijde der voorvleugels zijn slechts drie zeer 

 kleine witte stipjes zichtbaar en wel een subcostale aan de apex der cel, 

 een in de cel nabij de apex en een rond de celapex tusschen médius en 

 cubitus. Op de onderzijde zijn alle submarginale, antemarginale en sub- 

 apikale vlekken verdwenen. Een fraai voorbeeld van eilandmelanisme. 

 Ik gaf dezen vorm den naam „kaloënsis" naar den inlandschen naam 

 Kalokalokoean. 



E. camaralzaman Butl. 



Yan genoemde soort bezit het museum in het geheel geen materiaal, 

 zoodat vergelijking onmogelijk is. Slechts één voorwerp, dat door den 

 heer A. L. van Hasselt op de Riouw-Lingga-eilanden gevangen werd, houd 

 ik voor een vertegenwoordiger van camaralzaman. De vindplaats zou dan 

 nieuw zijn. Het voorwerp wijkt af van den typischen vorm uit Siam, 

 daar de blauwe glans op de voorvleugels in het geheel niet aanwezig is. 



